
hinwerfen
fırlatıp atmak
Bir şeyi çoğu zaman pek özen göstermeden bir hareketle bir yere atmak veya bir yüzeye bırakmak.
Er warf seine Jacke einfach auf das Sofa hin.
Ceketini öylece kanepenin üzerine fırlatıp attı.
fırlatıp atmak
hinwerfen – warf hin – hat hingeworfen
Kayıtlı durumun yükleniyor.

fırlatıp atmak
Bir şeyi çoğu zaman pek özen göstermeden bir hareketle bir yere atmak veya bir yüzeye bırakmak.
Er warf seine Jacke einfach auf das Sofa hin.
Ceketini öylece kanepenin üzerine fırlatıp attı.

kendini atmak
Hızla ve çoğu zaman dikkatsizce kendini yere veya başka bir yüzeye bırakmak ya da uzanmak.
Als der Ball auf ihn zuflog, warf er sich blitzschnell hin.
Top üzerine doğru uçarken kendini yıldırım hızıyla yere attı.

laf arasında söylemek
Bir şeyi hızlıca, üstünkörü veya üzerinde çalışmadan söylemek ya da yazmak.
Sie warf nur ein paar kritische Bemerkungen hin und verließ den Raum.
Sadece laf arasında birkaç eleştiri söyleyip odadan çıktı.

havlu atmak
Artık başarı beklemediği için vazgeçip bir işi veya girişimi sona erdirmek.
Nach mehreren erfolglosen Versuchen warf er das Handtuch hin.
Birkaç başarısız denemeden sonra havlu attı.
| ich | werfe hin |
|---|---|
| du | wirfst hin |
| er/sie/es | wirft hin |
| wir | werfen hin |
| ihr | werft hin |
| sie | werfen hin |
| ich | warf hin |
|---|---|
| du | warfst hin |
| er/sie/es | warf hin |
| wir | warfen hin |
| ihr | warft hin |
| sie | warfen hin |
| ich | habe hingeworfen |
|---|---|
| du | hast hingeworfen |
| er/sie/es | hat hingeworfen |
| wir | haben hingeworfen |
| ihr | habt hingeworfen |
| sie | haben hingeworfen |
| du | wirf hin! |
|---|---|
| ihr | werft hin! |
| Sie | werfen Sie hin! |
| ich | hatte hingeworfen |
|---|---|
| du | hattest hingeworfen |
| er/sie/es | hatte hingeworfen |
| wir | hatten hingeworfen |
| ihr | hattet hingeworfen |
| sie | hatten hingeworfen |
| ich | werde hinwerfen |
|---|---|
| du | wirst hinwerfen |
| er/sie/es | wird hinwerfen |
| wir | werden hinwerfen |
| ihr | werdet hinwerfen |
| sie | werden hinwerfen |
| ich | werfe hin |
|---|---|
| du | werfest hin |
| er/sie/es | werfe hin |
| wir | werfen hin |
| ihr | werfet hin |
| sie | werfen hin |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | würfe hin |
|---|---|
| du | würfest hin würfst hin |
| er/sie/es | würfe hin |
| wir | würfen hin |
| ihr | würfet hin würft hin |
| sie | würfen hin |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | hinwerfen |
|---|---|
| zu ile | hinzuwerfen |
| Partizip I | hinwerfend |
| Partizip II | hingeworfen |
“hinwerfen” ayrılabilen bir fiildir. Ana cümlede “hin” genellikle cümlenin sonunda yer alır. Yan cümlede “hin” ve “werfen” (atmak) birlikte kalır. “zu” ile kurulan mastarda ise “zu”, ön ek ile fiilin arasına girer.
Er warf den Rucksack neben die Tür hin.
Sırt çantasını kapının yanına fırlatıp attı.
Sie blieb stehen, weil er den Schlüssel einfach hinwarf.
O durdu çünkü diğer kişi anahtarı öylece fırlatıp attı.
Er überlegte, die ganze Arbeit einfach hinzuwerfen.
Bütün işi öylece bırakıp gitmeyi düşündü.
“hinwerfen”, “hin” ve “werfen” (atmak) kelimelerinden oluşur. Burada “hin”, belirli bir yere veya yüzeye doğru hareketi gösterir.
Sie warf das Kissen auf den Boden hin.
Yastığı yere fırlatıp attı.
Hızlıca bir yere bırakma anlamındaki “hinwerfen”, sık sık bir yüzeye bırakılan veya düşürülen nesnelerle kullanılır. Örneğin giysiler, çantalar, kitaplar veya anahtarlarla sıkça kullanılır.
Nach der Arbeit warf er seine Tasche im Flur hin.
İşten sonra çantasını koridora fırlatıp attı.
Hareketi kişinin kendisi yaptığında “hinwerfen” fiiliyle dönüşlülük zamiri “sich” kullanılır. Ana cümlede “hin” ön eki cümlenin sonunda yer alır.
Als es plötzlich laut krachte, warf sich das Kind sofort hin und hielt sich die Ohren zu.
Aniden büyük bir gürültü kopunca çocuk hemen kendini yere attı ve kulaklarını kapattı.
Sözler veya yorumlarla kullanıldığında “hinwerfen”, bir şeyin kısa, laf arasında veya ayrıntılı açıklama yapılmadan söylendiğini gösterir. Sık sık “eine Bemerkung” (bir yorum), “eine Frage” (bir soru) veya “einen Satz” (bir cümle) gibi ifadeler nesne olarak kullanılır.
Im Gespräch warf sie noch eine wichtige Frage hin.
Sohbet sırasında önemli bir soruyu da laf arasında söyledi.
“das Handtuch hinwerfen” (havlu atmak) kalıp ifadesindeki “hinwerfen”, gerçek bir fırlatma hareketini anlatmaz. Bu ifade sık sık başka bir nesne olmadan kullanılır ve bir girişimden vazgeçmeyi anlatır.
Nach der dritten Niederlage wollte die Mannschaft das Handtuch hinwerfen.
Üçüncü yenilgiden sonra takım havlu atmak istedi.
koymak / uzanmak / ödemek
“Sich hinlegen” (uzanmak), birinin dinlenmek için yatar konuma geçmesini tarafsız bir şekilde anlatır; bu hareket hızlı da olabilir. “Sich hinwerfen” (kendini atmak) ise bir yüzeye hızlı, ani ve çoğu zaman pek dikkatli olmayan bir hareketle atılmayı vurgular.

Nach der Arbeit warf sie sich mit Schwung zum Ausruhen aufs Sofa hin.
İşten sonra dinlenmek için hızla kendini kanepeye attı.
Nach der Arbeit legte sie sich zum Ausruhen aufs Sofa hin.
İşten sonra dinlenmek için kanepeye uzandı.