
hinwerfen
rzucać
Rzucać czymś gdzieś albo upuszczać coś na jakąś powierzchnię, często bez większej staranności.
Er warf seine Jacke einfach auf das Sofa hin.
Po prostu rzucił kurtkę na sofę.
rzucać
hinwerfen – warf hin – hat hingeworfen
Wczytuję zapisany stan.

rzucać
Rzucać czymś gdzieś albo upuszczać coś na jakąś powierzchnię, często bez większej staranności.
Er warf seine Jacke einfach auf das Sofa hin.
Po prostu rzucił kurtkę na sofę.

rzucać się
Szybko i często bez ostrożności upadać lub kłaść się na ziemi albo innej powierzchni.
Als der Ball auf ihn zuflog, warf er sich blitzschnell hin.
Kiedy piłka leciała w jego stronę, błyskawicznie rzucił się na ziemię.

rzucać
Mówić lub pisać coś szybko, zdawkowo albo bez rozwinięcia.
Sie warf nur ein paar kritische Bemerkungen hin und verließ den Raum.
Rzuciła tylko kilka krytycznych uwag i wyszła z pokoju.

rzucać ręcznik
Poddawać się i kończyć działalność lub przedsięwzięcie, ponieważ nie oczekuje się już sukcesu.
Nach mehreren erfolglosen Versuchen warf er das Handtuch hin.
Po kilku nieudanych próbach rzucił ręcznik.
| ich | werfe hin |
|---|---|
| du | wirfst hin |
| er/sie/es | wirft hin |
| wir | werfen hin |
| ihr | werft hin |
| sie | werfen hin |
| ich | warf hin |
|---|---|
| du | warfst hin |
| er/sie/es | warf hin |
| wir | warfen hin |
| ihr | warft hin |
| sie | warfen hin |
| ich | habe hingeworfen |
|---|---|
| du | hast hingeworfen |
| er/sie/es | hat hingeworfen |
| wir | haben hingeworfen |
| ihr | habt hingeworfen |
| sie | haben hingeworfen |
| du | wirf hin! |
|---|---|
| ihr | werft hin! |
| Sie | werfen Sie hin! |
| ich | hatte hingeworfen |
|---|---|
| du | hattest hingeworfen |
| er/sie/es | hatte hingeworfen |
| wir | hatten hingeworfen |
| ihr | hattet hingeworfen |
| sie | hatten hingeworfen |
| ich | werde hinwerfen |
|---|---|
| du | wirst hinwerfen |
| er/sie/es | wird hinwerfen |
| wir | werden hinwerfen |
| ihr | werdet hinwerfen |
| sie | werden hinwerfen |
| ich | werfe hin |
|---|---|
| du | werfest hin |
| er/sie/es | werfe hin |
| wir | werfen hin |
| ihr | werfet hin |
| sie | werfen hin |
Używany w mowie zależnej.
| ich | würfe hin |
|---|---|
| du | würfest hin würfst hin |
| er/sie/es | würfe hin |
| wir | würfen hin |
| ihr | würfet hin würft hin |
| sie | würfen hin |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | hinwerfen |
|---|---|
| z zu | hinzuwerfen |
| Partizip I | hinwerfend |
| Partizip II | hingeworfen |
„Hinwerfen” (rzucać) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym „hin” (tam) zwykle znajduje się na końcu zdania, w zdaniu podrzędnym „hin” (tam) i „werfen” (rzucać) pozostają razem, a w bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” (partykuła bezokolicznika) stoi między przedrostkiem a czasownikiem.
Er warf den Rucksack neben die Tür hin.
Rzucił plecak obok drzwi.
Sie blieb stehen, weil er den Schlüssel einfach hinwarf.
Stała w miejscu, ponieważ on po prostu rzucił klucz.
Er überlegte, die ganze Arbeit einfach hinzuwerfen.
Zastanawiał się, czy po prostu nie rzucić całej tej pracy.
„Hinwerfen” (rzucać) składa się z „hin” (tam) i „werfen” (rzucać). „Hin” (tam) wskazuje tu ruch w kierunku określonego miejsca lub na określoną powierzchnię.
Sie warf das Kissen auf den Boden hin.
Rzuciła poduszkę na podłogę.
W znaczeniu szybkiego odkładania „hinwerfen” (rzucać) często łączy się z przedmiotami, które kładzie się na powierzchni lub upuszcza na nią. Często chodzi na przykład o ubrania, torby, książki lub klucze.
Nach der Arbeit warf er seine Tasche im Flur hin.
Po pracy rzucił torbę w przedpokoju.
Kiedy to osoba sama wykonuje ten ruch, przy „hinwerfen” (rzucać się) używa się „sich” (się) jako zaimka zwrotnego. W zdaniu głównym przedrostek „hin” (tam) stoi na końcu zdania.
Als es plötzlich laut krachte, warf sich das Kind sofort hin und hielt sich die Ohren zu.
Kiedy nagle coś głośno huknęło, dziecko natychmiast rzuciło się na ziemię i zatkało sobie uszy.
W odniesieniu do wypowiedzi lub uwag „hinwerfen” (rzucać) pokazuje, że coś zostaje powiedziane krótko, zdawkowo albo bez szczegółowego wyjaśnienia. Jako dopełnienie często występują wyrażenia takie jak „eine Bemerkung” (uwaga), „eine Frage” (pytanie) lub „einen Satz” (zdanie).
Im Gespräch warf sie noch eine wichtige Frage hin.
W trakcie rozmowy rzuciła jeszcze jedno ważne pytanie.
W stałym wyrażeniu „das Handtuch hinwerfen” (rzucać ręcznik) „hinwerfen” (rzucać) nie oznacza rzeczywistego rzucania. Tego wyrażenia często używa się bez dodatkowego dopełnienia i oznacza ono rezygnację z przedsięwzięcia.
Nach der dritten Niederlage wollte die Mannschaft das Handtuch hinwerfen.
Po trzeciej porażce drużyna chciała rzucić ręcznik.
odłożyć / położyć się / odstawić / przewrócić się / wydać na coś
„Sich hinlegen” (położyć się) neutralnie opisuje przyjęcie przez kogoś pozycji leżącej w celu odpoczynku; może to nastąpić również szybko. „Sich hinwerfen” (rzucić się) podkreśla natomiast szybki, nagły i często mało ostrożny ruch na jakąś powierzchnię.

Nach der Arbeit warf sie sich mit Schwung zum Ausruhen aufs Sofa hin.
Po pracy z rozmachem rzuciła się na kanapę, żeby odpocząć.
Nach der Arbeit legte sie sich zum Ausruhen aufs Sofa hin.
Po pracy położyła się na kanapie, żeby odpocząć.