
oje
eyvah
Endişe, üzüntü, korku veya hoş olmayan bir şaşkınlık bildiren ünlem.
Oje, jetzt habe ich auch noch meinen Schlüssel verloren!
Eyvah, anahtarımı da kaybettim!
eyvah
Kayıtlı durumun yükleniyor.

eyvah
Endişe, üzüntü, korku veya hoş olmayan bir şaşkınlık bildiren ünlem.
Oje, jetzt habe ich auch noch meinen Schlüssel verloren!
Eyvah, anahtarımı da kaybettim!
“Oje” ünlem olarak sık sık cümlenin başında yer alır ve ardından gelen cümleden virgülle ayrılır. Tek başına kısa bir ünlem olarak da kullanılabilir.
Oje, der Zug ist schon abgefahren!
Eyvah, tren çoktan gitti!
Oje!
Eyvah!
“Oje” kendiliğinden söylenen, duygu belirten bir ünlemdir. Özellikle konuşmalarda, diyaloglarda, kişisel mesajlarda ve anlatı metinlerinde sık kullanılır.
Oje, das klingt nach einem anstrengenden Tag.
Eyvah, bu kulağa yorucu bir gün gibi geliyor.
“Oje” kelimesinden sonra sık sık somut bir sorun anlatılır. Bu sorun “jetzt” (şimdi), “auch noch” (bir de) ya da “wie soll ich …?” (… nasıl yapacağım?) gibi ifadelerle başlatılabilir.
Oje, wie soll ich das bis morgen alles schaffen?
Eyvah, bütün bunları yarına kadar nasıl yetiştireceğim?
ah
“Ach” (ah) ve “oje” (eyvah), kötü bir habere üzüntüyle veya empatiyle tepki vermek için kullanılabilir. “Ach”, uygun bir tonlama olmadan belirsiz kalır ve kabullenmiş ya da tersleyici bir etki de yaratabilir; “oje” ise kaygıyı ve hoş olmayan şaşkınlığı daha açık biçimde gösterir. Bu yüzden kaygılı bir tepki için çoğu zaman “oje” daha uygundur.

Oje, der Arzt kann heute also doch nicht kommen.
Eyvah, demek doktor bugün gelemiyor.
Ach, der Arzt kann heute also doch nicht kommen.
Ah, demek doktor bugün gelemiyor.