
ach
ah
Pişmanlık, kızgınlık, şaşkınlık veya acıma gibi duyguları bir anda dile getiren ünlem.
Ach, das tut mir wirklich leid.
Ah, buna gerçekten çok üzüldüm.
ah
Kayıtlı durumun yükleniyor.

ah
Pişmanlık, kızgınlık, şaşkınlık veya acıma gibi duyguları bir anda dile getiren ünlem.
Ach, das tut mir wirklich leid.
Ah, buna gerçekten çok üzüldüm.

ah keşke
Bir dileği veya güçlü bir özlemi dile getiren ünlem; çoğu zaman “wenn” (eğer) veya “wäre” (olsaydı) ile birlikte kullanılır.
Ach, wäre ich doch schon wieder zu Hause!
Ah, keşke yine evde olsaydım!

ha, anladım
“ach so” (ha, anladım), bir şeyi şimdi anladığını veya bir şeyi hatırladığını gösteren ünlemdir.
Ach so, jetzt verstehe ich, was du meinst.
Ha, anladım, ne demek istediğini şimdi anladım.

hadi canım
“ach was” (hadi canım), bir sözü reddeden veya ondan şüphe ettiğini gösteren ünlemdir; şaşkınlık da ifade edebilir.
Ach was, das kann doch gar nicht stimmen.
Hadi canım, bunun doğru olması mümkün değil.

aman Tanrım
“ach du meine Güte” (aman Tanrım), büyük şaşkınlık, korku veya dehşet ifade eden ünlem.
Ach du meine Güte, wie spät ist es denn schon?
Aman Tanrım, saat kaç olmuş böyle?
“ach” cümle başında başka bir ifadeden önce gelirse ardından genellikle virgül konur. Tek başına ünlem olarak kullanıldığında ise normalde virgül konmaz.
Ach, ich habe den Schlüssel zu Hause liegen lassen.
Ah, anahtarı evde unutmuşum.
Ach! Das hätte ich beinahe vergessen.
Ah! Neredeyse unutuyordum.
“Ach” özellikle konuşma dilinde kullanılır. Yazılı metinlerde ise sıkça diyaloglarda veya kişisel mesajlarda görülür. Nesnel ve resmî metinlerde çok daha seyrek kullanılır.
Ach, schön, dass du auch gekommen bist!
Ah, senin de gelmen ne güzel!
Bir dilek ifade edilirken “ach” sıkça “doch” (keşke), “wenn” (eğer) veya “wäre” (olsaydı) ile birlikte kullanılır. “wenn” kelimesinden sonra fiil sonda yer alır; “wäre” biçimi ise sıkça özneden önce gelir.
Ach, wenn ich doch mehr Zeit hätte!
Ah keşke daha fazla zamanım olsaydı!
Ach, wäre der Sommer doch noch nicht vorbei!
Ah keşke yaz henüz bitmemiş olsaydı!
“Ach so” (ha, anladım) genellikle bir tepkinin başında yer alır ve kalıp bir ifade olarak yazılır. Ardından sıkça kısa bir açıklama veya yeni bir bilgi gelir.
Ach so, du wartest also auf den Bus.
Ha, anladım, yani otobüsü bekliyorsun.
Ach so! Ich dachte, das Konzert ist erst morgen.
Ha, anladım! Konserin yarın olduğunu sanıyordum.
“Ach was” (hadi canım) tek başına bir tepki olarak kullanılabilir veya cümle başında başka bir ifadeyi başlatabilir. Vurguya göre şaşkın, teselli edici veya karşı çıkan bir ifade gibi duyulur.
Ach was, du hast doch keinen Fehler gemacht!
Hadi canım, sen bir hata yapmadın ki!
“Ach du meine Güte” (aman Tanrım) kalıp bir ifade olarak kullanılır. Şaşırtıcı bir habere verilen tepkinin önünde, sıkça cümle başında yer alır. İfadeyi oluşturan kelimelerin sırası değişmez.
Ach du meine Güte, der ganze Keller steht unter Wasser!
Aman Tanrım, bodrumu su basmış!
aa / ah
“Oh” (aa) ve “ach” (ah), kötü bir haber karşısında üzüntü veya empati ifade edebilir. “Oh” daha çok o andaki etkilenmeyi gösterirken “ach” çoğu zaman buna pişmanlık ya da iç çekerek teselli etme tonunu da ekler. Spontane tepki için “oh”, daha güçlü bir üzüntü için “ach” kullan.

Ach, das tut mir leid, dass du krank bist.
Ah, hasta olmana üzüldüm.
Oh, das tut mir leid, dass du krank bist.
Aa, hasta olmana üzüldüm.