
der Ungläubige
inançsız kişi
Tanrı'ya veya herhangi bir dine inanmayan kişi.
Der Ungläubige ließ sich von den religiösen Argumenten nicht überzeugen.
İnançsız kişi, dinî kanıtlarla ikna olmadı.
inançsız / kâfir
die Ungläubige, die Ungläubigen
Kayıtlı durumun yükleniyor.

inançsız kişi
Tanrı'ya veya herhangi bir dine inanmayan kişi.
Der Ungläubige ließ sich von den religiösen Argumenten nicht überzeugen.
İnançsız kişi, dinî kanıtlarla ikna olmadı.

kâfir
Belirli bir dine göre o dine bağlı olmayan veya o dinin inançlarını kabul etmeyen kişi. Bu adlandırma, bağlama göre aşağılayıcı olabilir.
In dem mittelalterlichen Text werden Menschen anderer Religionen als Ungläubige bezeichnet.
Orta Çağ'dan kalma bu metinde, başka dinlere mensup insanlar kâfir olarak adlandırılıyor.
| cinsiyet | dişil die |
|---|---|
| çoğul | die Ungläubigen |
| Genitiv | der Ungläubigen |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Ungläubige | die Ungläubigen |
| Akkusativ | die Ungläubige | die Ungläubigen |
| Dativ | der Ungläubigen | den Ungläubigen |
| Genitiv | der Ungläubigen | der Ungläubigen |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
“Ungläubige” (inançsız kişi veya kâfir) kelimesinde “gläubig” (inançlı) sıfatını ve olumsuzluk bildiren “un-” ön ekini görebilirsin. Sıfat burada isim olarak kullanılır ve bir kişiyi belirtir.
An der Diskussion nahmen sowohl Gläubige als auch Ungläubige teil.
Tartışmaya hem inançlı kişiler hem de inançsız kişiler katıldı.
“Ungläubige” (inançsız kişi) sıfat gibi çekimlenir. Belirli artikelden sonra “der Ungläubige” (inançsız kişi), belirsiz artikelden sonra “ein Ungläubiger” (bir inançsız kişi) denir. Çoğulda “die Ungläubigen” (inançsız kişiler), fakat “viele Ungläubige” (çok sayıda inançsız kişi) kullanılır.
Ein Ungläubiger stellte dem Pfarrer viele kritische Fragen.
Bir inançsız kişi papaza birçok eleştirel soru sordu.
Unter seinen Freunden sind viele Ungläubige.
Arkadaşları arasında çok sayıda inançsız kişi var.
Tipik bir yapı “jemanden als Ungläubigen bezeichnen” (birini kâfir olarak nitelendirmek) şeklindedir. Nitelendirilen kişi Akkusativ olur; “als” kelimesinden sonra gelen kişi tanımı da burada Akkusativ olur.
Der Prediger bezeichnete seinen Nachbarn als Ungläubigen, weil dieser seine religiösen Lehren ablehnte.
Vaiz, dinî öğretilerini reddettiği için komşusunu kâfir olarak nitelendirdi.
ateist
Her iki adlandırma da Tanrı'ya inanmayan bir kişiyi anlatabilir. “Atheist” (ateist), bu dünya görüşünü çoğu zaman tarafsız bir şekilde adlandırır. “Ungläubiger” (inançsız kişi) ise çoğu zaman bir dinin bakış açısından söylenir ve bağlama göre aşağılayıcı olabilir. Tarafsız bir öz tanımlama için “Atheist” daha uygundur.

In der Geschichte nennt der religiöse Priester den Fremden einen Ungläubigen.
Hikâyede dindar rahip, yabancıyı kâfir olarak adlandırıyor.
Tom bezeichnet sich als Atheisten und glaubt nicht an einen Gott.
Tom kendisini ateist olarak tanımlıyor ve bir Tanrı'ya inanmıyor.