
die Braut
عروس
زنی در روز عروسیاش یا در مدت کوتاهی پیش از آن.
Die Braut trug ein wunderschönes weißes Kleid.
عروس لباس سفید بسیار زیبایی پوشیده بود.
عروس
die Braut, die Bräute
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

عروس
زنی در روز عروسیاش یا در مدت کوتاهی پیش از آن.
Die Braut trug ein wunderschönes weißes Kleid.
عروس لباس سفید بسیار زیبایی پوشیده بود.

نامزد
زنی که نامزد کرده است؛ نامزدِ زن. امروزه این کاربرد کمتر رایج است.
Er reiste in seine Heimatstadt, um seine Braut den Eltern vorzustellen.
او به زادگاهش سفر کرد تا نامزدش را به والدینش معرفی کند.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Bräute |
| Genitiv | der Braut |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Braut | die Bräute |
| Akkusativ | die Braut | die Bräute |
| Dativ | der Braut | den Bräuten |
| Genitiv | der Braut | der Bräute |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
بن واژهٔ «Braut-» بخشی از واژههای بسیاری دربارهٔ عروسی است. نمونهها عبارتاند از «der Bräutigam» (داماد)، «das Brautpaar» (عروس و داماد در کنار هم)، «das Brautkleid» (لباس عروس) و «der Brautstrauß» (دستهگل عروس).
Das Brautpaar sah sehr glücklich aus.
عروس و داماد خیلی خوشحال به نظر میرسیدند.
Der Bräutigam wartete nervös vor der Kirche.
داماد با اضطراب جلوی کلیسا منتظر بود.
در زمینهٔ عروسی، «die Braut» (عروس) اغلب همراه با شریک مرد، یعنی «der Bräutigam» (داماد)، ذکر میشود. یکی از کارهای معمول این است که پدر «die Braut zum Altar führt» (عروس را تا محراب همراهی میکند).
Alle Augen waren auf die Braut und den Bräutigam gerichtet.
همهٔ چشمها به عروس و داماد دوخته شده بود.
Traditionell führt der Vater die Braut zum Altar.
طبق رسم، پدر عروس را تا محراب همراهی میکند.
معنای «Verlobte» (نامزد) امروزه نسبتاً نادر است و ممکن است قدیمی یا بسیار رسمی به نظر برسد. در کاربرد معمول زبان بیشتر از واژهٔ «Verlobte» (نامزد) استفاده میشود.
In dem alten Roman schrieb der Soldat einen Brief an seine Braut zu Hause.
در آن رمان قدیمی، سرباز برای نامزدش که در خانه بود نامهای نوشت.
نامزد
«Braut» (عروس) به زنی در روز عروسیاش یا در مدتی کوتاه پیش از آن گفته میشود. «Der Verlobte» (نامزد) به مردی گفته میشود که نامزد کرده است. شکل مؤنث متناظر آن «die Verlobte» (نامزد) است؛ این واژه بر نامزد بودن زن تأکید میکند، درحالیکه «Braut» بیشتر در زمینه بلافصل عروسی به کار میرود.

Am Hochzeitstag wartet die Braut vor der Kirche auf ihren Partner.
عروس در روز عروسیاش جلوی کلیسا منتظر همسرش است.
Seit der Verlobung stellt Anna ihren Partner als ihren Verlobten vor.
آنا از زمان نامزدی، شریک زندگیاش را نامزدش معرفی میکند.