
einwilligen
رضایت دادن
با پیشنهادی، درخواستی یا کاری که قرار است انجام شود موافق بودن و رضایت خود را اعلام کردن.
Die Patientin willigte in die vorgeschlagene Behandlung ein.
بیمار با درمان پیشنهادی موافقت کرد.
رضایت دادن
einwilligen – willigte ein – hat eingewilligt
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

رضایت دادن
با پیشنهادی، درخواستی یا کاری که قرار است انجام شود موافق بودن و رضایت خود را اعلام کردن.
Die Patientin willigte in die vorgeschlagene Behandlung ein.
بیمار با درمان پیشنهادی موافقت کرد.
| ich | willige ein |
|---|---|
| du | willigst ein |
| er/sie/es | willigt ein |
| wir | willigen ein |
| ihr | willigt ein |
| sie | willigen ein |
| ich | willigte ein |
|---|---|
| du | willigtest ein |
| er/sie/es | willigte ein |
| wir | willigten ein |
| ihr | willigtet ein |
| sie | willigten ein |
| ich | habe eingewilligt |
|---|---|
| du | hast eingewilligt |
| er/sie/es | hat eingewilligt |
| wir | haben eingewilligt |
| ihr | habt eingewilligt |
| sie | haben eingewilligt |
| du | willige ein! willig ein! |
|---|---|
| ihr | willigt ein! |
| Sie | willigen Sie ein! |
| ich | hatte eingewilligt |
|---|---|
| du | hattest eingewilligt |
| er/sie/es | hatte eingewilligt |
| wir | hatten eingewilligt |
| ihr | hattet eingewilligt |
| sie | hatten eingewilligt |
| ich | werde einwilligen |
|---|---|
| du | wirst einwilligen |
| er/sie/es | wird einwilligen |
| wir | werden einwilligen |
| ihr | werdet einwilligen |
| sie | werden einwilligen |
| ich | willige ein |
|---|---|
| du | willigest ein |
| er/sie/es | willige ein |
| wir | willigen ein |
| ihr | williget ein |
| sie | willigen ein |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | willigte ein |
|---|---|
| du | willigtest ein |
| er/sie/es | willigte ein |
| wir | willigten ein |
| ihr | willigtet ein |
| sie | willigten ein |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | einwilligen |
|---|---|
| با zu | einzuwilligen |
| Partizip I | einwilligend |
| Partizip II | eingewilligt |
«Einwilligen» (رضایت دادن) فعلی جداشدنی است: در جملهٔ اصلی، «ein» (جزء جداشدنی فعل) در پایان جمله میآید، اما در جملهٔ وابسته، فعل یکپارچه میماند. در مصدر همراه با «zu» (نشانهٔ مصدر)، «zu» میان «ein» و «willigen» قرار میگیرد.
Nach einem langen Gespräch willigte sie ein.
بعد از گفتوگویی طولانی، او رضایت داد.
Wir waren erleichtert, weil sie einwilligte.
خیالمان راحت شد، چون او رضایت داد.
Er war bereit, in die Untersuchung einzuwilligen.
او حاضر بود با معاینه موافقت کند.
اگر موضوعی را که کسی با آن موافقت میکند نام میبرید، از «in» (با) همراه با Akkusativ استفاده کنید. الگو این است: «in etwas einwilligen» (با چیزی موافقت کردن).
Beide Seiten willigten in den vorgeschlagenen Kompromiss ein.
هر دو طرف با مصالحهٔ پیشنهادی موافقت کردند.
ترکیبهای رایج عبارتاند از «nur zögernd einwilligen» (فقط با تردید رضایت دادن)، «widerwillig einwilligen» (با اکراه رضایت دادن) و «schließlich einwilligen» (سرانجام رضایت دادن). این ترکیبها نشان میدهند که رضایت دادن برای کسی دشوار است یا فقط پس از مدتی انجام میشود.
Nach mehreren Gesprächen willigte der Vermieter schließlich in die Umbauten ein.
پس از چند گفتوگو، صاحبخانه سرانجام با تغییرات موافقت کرد.
پذیرفتن
در مورد شرایط پیشنهادی قرارداد، هم «akzeptieren» (پذیرفتن) و هم «einwilligen» (رضایت دادن) میتوانند موافقت را بیان کنند. تفاوت اصلی در ساختار دستوری است: میگوییم «akzeptieren» (پذیرفتن) شرایط را، اما میگوییم «einwilligen» (رضایت دادن) «in» (حرف اضافهٔ «به» یا «با») شرایط. بنابراین، با «akzeptieren» مفعول مستقیماً بعد از فعل میآید، اما با «einwilligen» حرف اضافهٔ «in» پیش از آن قرار میگیرد.

Nach kurzer Überlegung willigte sie in die vorgeschlagenen Vertragsbedingungen ein.
او پس از کمی فکر کردن، با شرایط پیشنهادی قرارداد موافقت کرد.
Nach kurzer Überlegung akzeptierte sie die vorgeschlagenen Vertragsbedingungen.
او پس از کمی فکر کردن، شرایط پیشنهادی قرارداد را پذیرفت.