
ho
های
ندایی برای جلب توجه دیگران یا صدا زدن کسی.
Ho, ihr da am Ufer, wartet auf uns!
های، شما کنار ساحل، منتظر ما بمانید!
های / ایست / عجب
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

های
ندایی برای جلب توجه دیگران یا صدا زدن کسی.
Ho, ihr da am Ufer, wartet auf uns!
های، شما کنار ساحل، منتظر ما بمانید!

ایست
ندایی خطاب به حیوان یا فردی برای درخواست ایستادن یا توقف.
Ho, Pferd, ganz ruhig!
های، اسب، آرام باش!

عجب
فریادی برای بیان شگفتی یا تعجب؛ این کاربرد معمولاً شوخیآمیز یا قدیمی به نظر میرسد.
Ho, das ist ja eine überraschende Nachricht!
عجب، چه خبر غافلگیرکنندهای!
«Ho» (های) معمولاً در آغاز ندا میآید و با ویرگول از فرد یا گروهی که خطاب میشود یا از بقیهٔ جمله جدا میشود. این واژه میتواند بهتنهایی نیز بهصورت فریادی کوتاه بیاید.
Ho, ihr dort hinten, nehmt uns mit!
های، شما که آن عقب هستید، ما را هم با خودتان ببرید!
Ho! Bleibt stehen!
های! همانجا بایستید!
«Ho» (های) در آلمانی معیار امروزی معمولاً نمایشی، قدیمی یا شوخیآمیز به نظر میرسد. این واژه بهویژه در صحنههای تاریخی، متنهای ادبی و تقلیدهای طنزآمیز از چنین صحنههایی دیده میشود.
Ho, edler Ritter, wohin des Weges?
های، شوالیهٔ بزرگوار، به کجا میروی؟
در کاربرد شگفتزده، پس از «Ho» (عجب) اغلب بلافاصله یک بیان یا فریاد غافلگیرکننده میآید. در این حالت معمولاً فردی که خطاب میشود در مرکز توجه نیست.
Ho, damit habe ich wirklich nicht gerechnet!
عجب، واقعاً انتظارش را نداشتم!
اوه / آه / ای وای
هر دو ندای «Oh» (اوه) و «ho» (عجب) میتوانند تعجب یا شگفتی را بیان کنند. «Oh» از نظر سبکی خنثی است و در گفتوگوی روزمره کاربرد دارد، درحالیکه «ho» معمولاً شوخیآمیز یا قدیمی به نظر میرسد. بنابراین، برای یک واکنش معمولی و خودجوش، «oh» (اوه) انتخاب مناسبتری است؛ «ho» برای موقعیتی مناسب است که عمداً حالوهوایی نمایشی یا سبکپردازانه داشته باشد.

Ho, damit hätte ich nun wirklich nicht gerechnet!
عجب، واقعاً فکرش را هم نمیکردم!
Oh, das habe ich wirklich nicht erwartet!
اوه، واقعاً انتظارش را نداشتم!