
oh
اوه
حرف ندایی که بسته به موقعیت تعجب، شگفتی، پیبردن یا واکنشی ناگهانی را بیان میکند.
Oh, das habe ich ganz vergessen!
اوه، این را کاملاً فراموش کردهام!
اوه / آه / ای وای
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

اوه
حرف ندایی که بسته به موقعیت تعجب، شگفتی، پیبردن یا واکنشی ناگهانی را بیان میکند.
Oh, das habe ich ganz vergessen!
اوه، این را کاملاً فراموش کردهام!

آه
حرف ندایی برای بیان تأسف، ناامیدی یا همدردی.
Oh, das tut mir leid zu hören.
آه، از شنیدن این خبر متأسفم.

اوه
حرف ندایی که با آغاز کردن خطاب، درخواست یا فرمان، به آن تأکید یا حالوهوایی عاطفی میدهد.
Oh, bitte hilf mir schnell!
اوه، لطفاً زود به من کمک کن!

ای وای
حرف ندایی که نگرانی، تردید یا دشواریِ قریبالوقوع را بیان میکند.
Oh oh, das sieht gar nicht gut aus.
ای وای، اصلاً خوب به نظر نمیرسد.
«Oh» (اوه) اغلب بهتنهایی یا در ابتدای جمله میآید و در این حالت معمولاً با ویرگول از بخش بعدی جمله جدا میشود. وقتی بهتنهایی بهکار میرود، میتواند با علامت تعجب هم بیاید.
Oh, jetzt verstehe ich den Zusammenhang.
اوه، حالا ارتباط موضوع را میفهمم.
Oh! Das war knapp.
اوه! خیلی نزدیک بود.
برای بیان پیبردن ناگهانی، «oh» (اوه) اغلب همراه واژههایی مانند «jetzt» (حالا)، «also» (پس) یا «stimmt» (درست است) میآید. جملهای که بعد از آن میآید توضیح میدهد گوینده تازه به چه چیزی پی برده است.
Oh, jetzt weiß ich wieder, wo ich den Schlüssel hingelegt habe.
اوه، حالا یادم آمد کلید را کجا گذاشتهام.
پیش از یک درخواست، «oh» (اوه) میتواند حالوهوای عاطفی را پررنگتر کند. اگر بعد از آن خطاب مستقیم بیاید، خطاب مستقیم با ویرگول از دو طرف جدا میشود.
Oh, Lara, kannst du mir bitte kurz helfen?
اوه، لارا، میتوانی لطفاً یک لحظه کمکم کنی؟
تکرار «oh oh» (ای وای) یک حرف ندای ثابت برای نشان دادن دشواریای است که در حال آشکار شدن است. این عبارت اغلب در ابتدای یک گفته میآید و معمولاً با ویرگول از جملهٔ بعدی جدا میشود.
Oh oh, ich glaube, wir haben den falschen Zug genommen.
ای وای، فکر میکنم سوار قطار اشتباهی شدهایم.
آه
«Oh» (آه) و «ach» (آه) هر دو میتوانند در واکنش به یک خبر بد همدردی را بیان کنند. «Oh» بیشتر ناراحتی یا تأثر فوری را نشان میدهد، درحالیکه «ach» اغلب علاوه بر آن، تأسف یا لحنی آهکشیده و تسلیدهنده را منتقل میکند. برای واکنش خودجوش از «oh» استفاده کنید و برای تأسف شدیدتر از «ach».

Oh, das tut mir leid, dass du krank bist.
اوه، متأسفم که بیمار هستی.
Ach, das tut mir leid, dass du krank bist.
آه، متأسفم که بیمار هستی.