
puh
پوف
ندایی که آسودگی، خستگی، شگفتی یا احساس درماندگی را بیان میکند.
Puh, das war anstrengender, als ich gedacht hatte.
پوف، این خیلی سختتر از چیزی بود که فکر میکردم.
پوف
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

پوف
ندایی که آسودگی، خستگی، شگفتی یا احساس درماندگی را بیان میکند.
Puh, das war anstrengender, als ich gedacht hatte.
پوف، این خیلی سختتر از چیزی بود که فکر میکردم.

پوف
ندایی برای واکنش نشان دادن به گرمای شدید، بوی ناخوشایند یا احساس ناخوشایند دیگری.
Puh, hier ist es aber heiß!
پوف، اینجا واقعاً گرم است!
«Puh» (پوف) معمولاً در ابتدای جمله میآید و با ویرگول یا علامت تعجب از بقیهٔ جمله جدا میشود. وقتی واکنش بسیار شدید باشد، میتواند بهتنهایی هم بیاید.
Puh, zum Glück ist die Prüfung vorbei!
پوف، خدا را شکر امتحان تمام شد!
Puh! Ich brauche erst einmal eine Pause.
پوف! اول باید کمی استراحت کنم.
در این معنا، «puh» (پوف) اغلب بعد از یک موقعیت خستهکننده، دشوار یا غافلگیرکننده میآید. جملهٔ بعدی معمولاً توضیح میدهد شخص از چه چیزی آسوده شده یا در برابر چه چیزی احساس درماندگی میکند.
Puh, das hätte auch schiefgehen können.
پوف، ممکن بود اوضاع خیلی بد پیش برود.
Puh, diese vielen Aufgaben sind wirklich anstrengend.
پوف، این همه کار واقعاً خستهکننده است.
هنگام اشاره به گرما، بوی بد یا احساس ناخوشایند دیگری، «puh» (پوف) معمولاً مستقیماً به محیط اطراف یا واکنش جسمی مربوط میشود. اغلب بعد از آن اطلاعاتی دربارهٔ این احساس میآید؛ مثلاً با «hier» (اینجا)، «heute» (امروز) یا «aber» (واقعاً).
Puh, in diesem Raum ist die Luft stickig.
پوف، هوای این اتاق گرفته است.
Puh, der Müll riecht heute wirklich unangenehm.
پوف، زبالهها امروز واقعاً بوی بدی میدهند.