
schuld sein
مقصر بودن
مسئولِ یک اشتباه، خسارت یا موقعیت ناخوشایند بودن.
Du bist schuld, dass der Zug abgefahren ist.
تو مقصری که قطار حرکت کرده است.
مقصر بودن / تقصیر خود بودن
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

مقصر بودن
مسئولِ یک اشتباه، خسارت یا موقعیت ناخوشایند بودن.
Du bist schuld, dass der Zug abgefahren ist.
تو مقصری که قطار حرکت کرده است.

تقصیر خود بودن
بهخاطر کارهای خود مسئول پیامدی ناخوشایند بودن؛ این عبارت میتواند این را هم برساند که کسی شایسته دلسوزی نیست.
Wenn du deine Hausaufgaben nicht machst, bist du selbst schuld.
اگر تکالیفت را انجام ندهی، خودت مقصری.
| شکل پایه | schuld |
|---|
صفت «schuld» (مقصر) معمولاً با «sein» (بودن) میآید و مستقیماً پیش از اسم قرار نمیگیرد. شخص یا چیزی که مسئول است، نهاد جمله است.
An der Verspätung war ein technischer Fehler schuld.
یک ایراد فنی باعث تأخیر شده بود.
چیزی را که کسی مسئول آن است، اغلب با «an» (در) و Dativ بیان میکنند. اگر جملهواره «dass» (که) پیامد را توضیح دهد، میتوان پیش از آن «daran» (در آن) آورد.
Wer ist an diesem Fehler schuld?
چه کسی در این اشتباه مقصر است؟
Ich bin schuld daran, dass wir jetzt noch einmal anfangen müssen.
من مقصرم که حالا باید دوباره از اول شروع کنیم.
«Selbst schuld!» (خودت مقصری!) میتواند در گفتوگو بدون نهاد و فعل بهتنهایی یک پاسخ کامل باشد. این شکل کوتاه اغلب تند یا سرزنشآمیز به نظر میرسد و ممکن است طرف مقابل را برنجاند.
Du hast alle Warnungen ignoriert – selbst schuld!
تو همه هشدارها را نادیده گرفتی؛ خودت مقصری!
مقصر / بدهکار
هر دو واژه میتوانند مسئولیت داشتن در قبال چیزی بد را بیان کنند. «Schuld sein» (مقصر بودن) ترکیب معمول برای یک اشتباه، خسارت یا پیامد ناخوشایند است؛ «schuldig» (مقصر) بیشتر مسئولیت در قبال یک تخلف اخلاقی یا قانونی را بیان میکند. برای پیامدهای روزمره از «schuld» و برای رفتار نادرستی که به کسی نسبت داده میشود از «schuldig» استفاده کنید.

Er ist an dem Schaden schuld.
او مقصر این خسارت است.
Der Angeklagte ist des Betrugs schuldig.
متهم مرتکب کلاهبرداری شناخته شد.