
aberkennen
odebrać
Oficjalnie, na mocy decyzji pozbawić kogoś tytułu, prawa lub odznaczenia. Zwykle robi to urząd, sąd albo organizacja.
Dem Sportler wurde die Goldmedaille wegen Dopings aberkannt.
Sportowcowi odebrano złoty medal z powodu dopingu.
odebrać / odmawiać komuś
aberkennen – erkannte ab – hat aberkannt
Wczytuję zapisany stan.

odebrać
Oficjalnie, na mocy decyzji pozbawić kogoś tytułu, prawa lub odznaczenia. Zwykle robi to urząd, sąd albo organizacja.
Dem Sportler wurde die Goldmedaille wegen Dopings aberkannt.
Sportowcowi odebrano złoty medal z powodu dopingu.

odmawiać komuś
Kwestionować lub nie uznawać, że ktoś ma określoną cechę, zdolność albo uczucie.
Man kann ihm seinen Fleiß wirklich nicht aberkennen, auch wenn er nicht immer erfolgreich ist.
Naprawdę nie można odmówić mu pracowitości, nawet jeśli nie zawsze odnosi sukcesy.
| ich | erkenne ab |
|---|---|
| du | erkennst ab |
| er/sie/es | erkennt ab |
| wir | erkennen ab |
| ihr | erkennt ab |
| sie | erkennen ab |
| ich | erkannte ab |
|---|---|
| du | erkanntest ab |
| er/sie/es | erkannte ab |
| wir | erkannten ab |
| ihr | erkanntet ab |
| sie | erkannten ab |
| ich | habe aberkannt |
|---|---|
| du | hast aberkannt |
| er/sie/es | hat aberkannt |
| wir | haben aberkannt |
| ihr | habt aberkannt |
| sie | haben aberkannt |
| du | erkenne ab! erkenn ab! |
|---|---|
| ihr | erkennt ab! |
| Sie | erkennen Sie ab! |
| ich | hatte aberkannt |
|---|---|
| du | hattest aberkannt |
| er/sie/es | hatte aberkannt |
| wir | hatten aberkannt |
| ihr | hattet aberkannt |
| sie | hatten aberkannt |
| ich | werde aberkennen |
|---|---|
| du | wirst aberkennen |
| er/sie/es | wird aberkennen |
| wir | werden aberkennen |
| ihr | werdet aberkennen |
| sie | werden aberkennen |
| ich | erkenne ab |
|---|---|
| du | erkennest ab |
| er/sie/es | erkenne ab |
| wir | erkennen ab |
| ihr | erkennet ab |
| sie | erkennen ab |
Używany w mowie zależnej.
| ich | erkennte ab |
|---|---|
| du | erkenntest ab |
| er/sie/es | erkennte ab |
| wir | erkennten ab |
| ihr | erkenntet ab |
| sie | erkennten ab |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | aberkennen |
|---|---|
| z zu | abzuerkennen |
| Partizip I | aberkennend |
| Partizip II | aberkannt |
„Aberkennen” (odebrać / odmawiać komuś) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. Przedrostek „ab-” (od-, wy-) występuje na końcu zdania głównego. W zdaniach podrzędnych i w bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) czasownik pozostaje połączony.
Das Gericht erkannte ihm den Titel ab.
Sąd odebrał mu tytuł.
Es ist unklar, warum man ihm den Preis aberkannt hat.
Nie wiadomo, dlaczego odebrano mu nagrodę.
Sie drohten damit, ihm die Lizenz abzuerkennen.
Grożono im odebraniem mu licencji.
Ten czasownik wymaga stałej konstrukcji zdaniowej: osoba, której coś się odbiera, występuje w Dativ. Odbierana rzecz występuje w Akkusativ.
Man hat dem Fahrer (Dativ) den Führerschein (Akkusativ) aberkannt.
Kierowcy odebrano (Dativ) prawo jazdy (Akkusativ).
Czasownik składa się z przedrostka „ab-” (od-, wy-) oraz czasownika „erkennen” (uznać). Jego znaczenie to odebrać komuś uznanie, czyli tytuł albo prawo.
Wegen des Skandals wurde ihm die Ehrenbürgerschaft aberkannt.
Z powodu skandalu odebrano mu honorowe obywatelstwo.
W tym oficjalnym znaczeniu często odbiera się tytuły, prawa lub odznaczenia. Typowymi dopełnieniami są: „die Staatsbürgerschaft” (obywatelstwo), „ein Doktortitel” (tytuł doktora), „eine Medaille” (medal) lub „ein Recht” (prawo).
Der Universität wurde das Recht aberkannt, Prüfungen abzunehmen.
Uniwersytetowi odebrano prawo do przeprowadzania egzaminów.
W tym znaczeniu czasownik jest prawie zawsze używany w przeczeniu, aby wyrazić przeciwieństwo. „Man kann ihm seinen Mut nicht aberkennen” (Nie można odmówić mu odwagi) oznacza w istocie: „Man muss anerkennen, dass er mutig ist.” (Trzeba uznać, że jest odważny).
Ihren Einsatz für das Projekt kann man ihr wirklich nicht aberkennen.
Naprawdę nie można odmówić jej zaangażowania w projekt.
odbierać
„Entziehen” (odebrać) i „aberkennen” (odebrać) mogą oznaczać oficjalną utratę czegoś. „Entziehen” podkreśla, że ktoś nie może już korzystać z danego prawa. „Aberkennen” odnosi się szczególnie do formalnej decyzji, że dane prawo, tytuł lub odznaczenie przestaje obowiązywać.

Nach dem Regelverstoß erkennt der Verband dem Sportler den Meistertitel ab.
Po naruszeniu regulaminu związek odebrał sportowcowi tytuł mistrzowski.
Nach dem Regelverstoß entzieht der Verband dem Sportler für ein Jahr das Startrecht.
Po naruszeniu regulaminu związek odebrał sportowcowi na rok prawo startu.