
beglaubigen
uwierzytelnić
Urzędowo potwierdzić, że dokument, kopia, podpis lub odpis są autentyczne albo zgodne z oryginałem.
Das Bürgeramt kann die Kopie meines Zeugnisses beglaubigen.
Urząd może uwierzytelnić kopię mojego świadectwa.
uwierzytelnić
beglaubigen – beglaubigte – hat beglaubigt
Wczytuję zapisany stan.

uwierzytelnić
Urzędowo potwierdzić, że dokument, kopia, podpis lub odpis są autentyczne albo zgodne z oryginałem.
Das Bürgeramt kann die Kopie meines Zeugnisses beglaubigen.
Urząd może uwierzytelnić kopię mojego świadectwa.
| ich | beglaubige |
|---|---|
| du | beglaubigst |
| er/sie/es | beglaubigt |
| wir | beglaubigen |
| ihr | beglaubigt |
| sie | beglaubigen |
| ich | beglaubigte |
|---|---|
| du | beglaubigtest |
| er/sie/es | beglaubigte |
| wir | beglaubigten |
| ihr | beglaubigtet |
| sie | beglaubigten |
| ich | habe beglaubigt |
|---|---|
| du | hast beglaubigt |
| er/sie/es | hat beglaubigt |
| wir | haben beglaubigt |
| ihr | habt beglaubigt |
| sie | haben beglaubigt |
| du | beglaubig! beglaubige! |
|---|---|
| ihr | beglaubigt! |
| Sie | beglaubigen Sie! |
| ich | hatte beglaubigt |
|---|---|
| du | hattest beglaubigt |
| er/sie/es | hatte beglaubigt |
| wir | hatten beglaubigt |
| ihr | hattet beglaubigt |
| sie | hatten beglaubigt |
| ich | werde beglaubigen |
|---|---|
| du | wirst beglaubigen |
| er/sie/es | wird beglaubigen |
| wir | werden beglaubigen |
| ihr | werdet beglaubigen |
| sie | werden beglaubigen |
| ich | beglaubige |
|---|---|
| du | beglaubigest |
| er/sie/es | beglaubige |
| wir | beglaubigen |
| ihr | beglaubiget |
| sie | beglaubigen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | beglaubigte |
|---|---|
| du | beglaubigtest |
| er/sie/es | beglaubigte |
| wir | beglaubigten |
| ihr | beglaubigtet |
| sie | beglaubigten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | beglaubigen |
|---|---|
| z zu | zu beglaubigen |
| Partizip I | beglaubigend |
| Partizip II | beglaubigt |
„Beglaubigen” (uwierzytelnić) ma nierozdzielny przedrostek „be-” (przedrostek czasownika nierozdzielnie złożonego). W zdaniu głównym przedrostek pozostaje połączony z czasownikiem i nie oddziela się go również w Perfekt.
Die Notarin beglaubigt die Unterschrift des Antragstellers.
Notariuszka uwierzytelnia podpis wnioskodawcy.
Das Amt hat die Kopie gestern beglaubigt.
Urząd uwierzytelnił wczoraj kopię.
Po „Beglaubigen” (uwierzytelnić) najczęściej występuje dokument, kopia, podpis lub odpis w Akkusativ. Szczególnie częste połączenia to „eine Kopie beglaubigen” (uwierzytelnić kopię) i „eine Unterschrift beglaubigen” (uwierzytelnić podpis).
Für die Bewerbung muss ich eine Kopie meines Abschlusszeugnisses beglaubigen lassen.
Do podania muszę zlecić uwierzytelnienie kopii mojego świadectwa ukończenia szkoły.
„Beglaubigen” (uwierzytelnić) należy przede wszystkim do języka urzędowego i prawniczego. Często używa się go w kontekście urzędów, notariuszy i dokumentów urzędowych.
Die Behörde beglaubigt die Abschrift nur, wenn das Original vorgelegt wird.
Urząd uwierzytelni odpis tylko wtedy, gdy zostanie przedstawiony oryginał.
potwierdzać
Oba słowa mogą oznaczać oficjalne potwierdzenie. „Bestätigen” (potwierdzać) jest określeniem ogólniejszym i może oznaczać zapewnienie o poprawności informacji lub dokumentu, podczas gdy „beglaubigen” (uwierzytelniać) wyraźnie oznacza urzędowe potwierdzenie autentyczności albo zgodności z oryginałem. W odniesieniu do formalnej kopii szczególnie pasuje więc „beglaubigen” (uwierzytelniać).

Das Amt beglaubigte die Kopie und bestätigte damit ihre Übereinstimmung mit dem Original.
Urząd uwierzytelnił kopię, potwierdzając tym samym jej zgodność z oryginałem.
Das Amt bestätigte schriftlich, dass die eingereichte Kopie lesbar ist.
Urząd potwierdził na piśmie, że złożona kopia jest czytelna.