
ertönen
rozbrzmiewać
Nagłe albo wyraźne stawanie się słyszalnym dźwięku, melodii lub sygnału.
Als der Vorhang aufging, ertönte lauter Applaus im Theatersaal.
Gdy kurtyna się podniosła, na widowni rozległy się głośne oklaski.
rozbrzmiewać
ertönen – ertönte – ist ertönt
Wczytuję zapisany stan.

rozbrzmiewać
Nagłe albo wyraźne stawanie się słyszalnym dźwięku, melodii lub sygnału.
Als der Vorhang aufging, ertönte lauter Applaus im Theatersaal.
Gdy kurtyna się podniosła, na widowni rozległy się głośne oklaski.
| ich | ertöne |
|---|---|
| du | ertönst |
| er/sie/es | ertönt |
| wir | ertönen |
| ihr | ertönt |
| sie | ertönen |
| ich | ertönte |
|---|---|
| du | ertöntest |
| er/sie/es | ertönte |
| wir | ertönten |
| ihr | ertöntet |
| sie | ertönten |
| ich | bin ertönt |
|---|---|
| du | bist ertönt |
| er/sie/es | ist ertönt |
| wir | sind ertönt |
| ihr | seid ertönt |
| sie | sind ertönt |
| du | ertöne! ertön! |
|---|---|
| ihr | ertönt! |
| Sie | ertönen Sie! |
| ich | war ertönt |
|---|---|
| du | warst ertönt |
| er/sie/es | war ertönt |
| wir | waren ertönt |
| ihr | wart ertönt |
| sie | waren ertönt |
| ich | werde ertönen |
|---|---|
| du | wirst ertönen |
| er/sie/es | wird ertönen |
| wir | werden ertönen |
| ihr | werdet ertönen |
| sie | werden ertönen |
| ich | ertöne |
|---|---|
| du | ertönest |
| er/sie/es | ertöne |
| wir | ertönen |
| ihr | ertönet |
| sie | ertönen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | ertönte |
|---|---|
| du | ertöntest |
| er/sie/es | ertönte |
| wir | ertönten |
| ihr | ertöntet |
| sie | ertönten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | ertönen |
|---|---|
| z zu | zu ertönen |
| Partizip I | ertönend |
| Partizip II | ertönt |
„Ertönen” (rozbrzmiewać) jest czasownikiem nierozdzielnie złożonym. Przedrostek „er-” pozostaje zawsze połączony z tematem „tönen” (brzmieć). W tym przypadku sygnalizuje początek albo nagłe pojawienie się dźwięku.
Plötzlich ertönte ein lauter Knall.
Nagle rozległ się głośny huk.
Perfekt czasownika „ertönen” (rozbrzmiewać) tworzy się zawsze z czasownikiem posiłkowym „sein” (być). Powodem jest to, że czasownik opisuje zmianę stanu: od ciszy do dźwięku.
Pünktlich um zwölf Uhr ist die Sirene ertönt.
Punktualnie o dwunastej rozległa się syrena.
Podmiotem czasownika „ertönen” (rozbrzmiewać) jest zawsze sam dźwięk albo źródło dźwięku. Ludzie ani zwierzęta nie mogą „ertönen” (rozbrzmiewać).
Aus der Ferne ertönte leise Musik.
Z oddali cicho dobiegała muzyka.
Częstymi podmiotami tego czasownika są sygnały i dźwięki. Typowe przykłady to: sygnał, melodia, wołanie, oklaski, dzwon albo syrena.
Als der Sieger ins Ziel kam, ertönte die Nationalhymne.
Gdy zwycięzca przekroczył linię mety, rozbrzmiał hymn państwowy.
brzmieć
„klingen” (brzmieć) zwykle opisuje słyszalny dźwięk albo sposób, w jaki jest odbierany. Natomiast „ertönen” (rozbrzmiewać) podkreśla, że odgłos, melodia lub sygnał nagle albo wyraźnie staje się słyszalny. Przy opisie rodzaju dźwięku pasuje „klingen”, a przy momencie, w którym dźwięk się rozlega, „ertönen”.

Plötzlich ertönt der Alarm im Gebäude.
Nagle alarm rozbrzmiewa w budynku.
Der Alarm klingt schrill und laut.
Alarm brzmi przenikliwie i głośno.