
es
ono
Służy jako zaimek zastępujący pojedynczy rzeczownik rodzaju nijakiego, zarówno w Nominativie, jak i w Akkusativie.
Das ist mein neues Fahrrad. Es war ziemlich teuer.
To jest mój nowy rower. Był dość drogi.
ono
Wczytuję zapisany stan.

ono
Służy jako zaimek zastępujący pojedynczy rzeczownik rodzaju nijakiego, zarówno w Nominativie, jak i w Akkusativie.
Das ist mein neues Fahrrad. Es war ziemlich teuer.
To jest mój nowy rower. Był dość drogi.

ono
Jest używane jako podmiot bezosobowy do opisywania ogólnych stanów, pogody, czasu lub wrażeń zmysłowych, bez odnoszenia się do konkretnej osoby albo rzeczy.
Beeil dich, es wird schon dunkel.
Pospiesz się, już się ściemnia.

podmiot pozorny
Pełni funkcję podmiotu pozornego na początku zdania, gdy właściwy podmiot pojawia się dalej. To „es” (ono, to) znika, gdy inna część zdania zajmuje pierwsze miejsce.
Es klopfte jemand an die Tür.
Ktoś zapukał do drzwi.

to
Jako dopełnienie odnosi się do wcześniej wspomnianej lub znanej sytuacji, idei albo całej wypowiedzi.
Sie hat den Job gekündigt, und ich kann es einfach nicht glauben.
Ona rzuciła pracę, a ja po prostu nie mogę w to uwierzyć.

stałe „es”
Jest stałym elementem określonych wyrażeń i zwrotów bezosobowych.
In diesem Wald gibt es viele seltene Pilze.
W tym lesie jest wiele rzadkich grzybów.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | er | sie | es | sie |
| Akk. | ihn | sie | es | sie |
| Dat. | ihm | ihr | ihm | ihnen |
| Gen. | seiner | ihrer | seiner | ihrer |
Trzeba odróżnić dwa rodzaje „es” (ono, to). Podmiotowe „es” na początku zdania znika, gdy inne słowo zajmuje pierwszą pozycję. Stałe „es” używane przy pogodzie, czasie lub w wyrażeniach takich jak „es gibt” (jest, są) musi pozostać w zdaniu.
Es kommt ein Gast. -> Ein Gast kommt.
Przychodzi gość. → Gość przychodzi.
Es regnet. -> Heute regnet es.
Pada. → Dziś pada.
Zaimek „es” (ono, to) zastępuje rzeczownik rodzaju nijakiego, czyli rzeczownik z rodzajnikiem „das”. Używa się go, aby uniknąć powtórzeń.
Ich habe ein neues Handy gekauft. Es hat eine sehr gute Kamera.
Kupiłem nowy telefon. Ma bardzo dobry aparat.
W ogólnych wypowiedziach o pogodzie, porze dnia, dźwiękach lub samopoczuciu używa się bezosobowego „es” (ono, to) jako podmiotu. Nie odnosi się ono do konkretnej rzeczy.
Es ist kalt draußen.
Na dworze jest zimno.
Wie geht es dir?
Jak się masz?
Gdy właściwy podmiot pojawia się później, „es” (ono, to) może zająć pierwszą pozycję w zdaniu jako podmiot pozorny. Często używa się tego w języku pisanym lub bardziej formalnym.
Es ist noch Suppe von gestern da.
Została jeszcze zupa z wczoraj.
Es fährt ein Zug nach nirgendwo.
Jedzie pociąg donikąd.
„Es” (to) może odnosić się do treści całego wcześniejszego zdania albo do idei. W tej funkcji podsumowuje kompletną informację.
Die Prüfung war sehr schwer, aber sie hat es geschafft.
Egzamin był bardzo trudny, ale dała sobie radę.
Er hat sich entschuldigt, aber ich glaube es nicht.
Przeprosił, ale mu nie wierzę.
Wyrażenie „es gibt” (jest, są) jest bardzo częste i oznacza „existieren” (istnieć). Ważne jest, żeby następujący po nim rzeczownik zawsze stał w Akkusativie. To częsty błąd.
In unserer Stadt gibt es einen großen Park.
W naszym mieście jest duży park.
Gibt es hier in der Nähe eine Bäckerei?
Czy w pobliżu jest piekarnia?
rodzajnik określony / ten / że
„Das” (zaimek wskazujący) i „es” (to) mogą odnosić się do wcześniej znanej sytuacji. „Das” podkreśla wypowiedź jako konkretny punkt, natomiast „es” odnosi się do niej neutralnie. Używaj „das”, gdy chcesz świadomie coś podkreślić, a „es” przy nieakcentowanym nawiązaniu.

Ich habe es schon erklärt.
Już to wyjaśniłem.
Das ist genau der Punkt, den ich gemeint habe.
To jest dokładnie ten punkt, o który mi chodziło.