
fremdartig
dziwny
Tak odmienny lub niezwykły, że wydaje się obcy i nie pasuje do swojego otoczenia ani do żadnego znanego rodzaju.
Das Tier hatte ein fremdartiges Aussehen.
To zwierzę miało dziwny wygląd.
dziwny
fremdartig – fremdartiger – am fremdartigsten
Wczytuję zapisany stan.

dziwny
Tak odmienny lub niezwykły, że wydaje się obcy i nie pasuje do swojego otoczenia ani do żadnego znanego rodzaju.
Das Tier hatte ein fremdartiges Aussehen.
To zwierzę miało dziwny wygląd.
| forma podstawowa | fremdartig |
|---|---|
| Komparativ | fremdartiger |
| Superlativ | am fremdartigsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do fremdartig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do fremdartig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do fremdartig.
„Fremdartig” (dziwny) składa się z „fremd” (obcy) i „-artig” (o cechach). Przyrostek „-artig” wskazuje, że coś ma określone cechy danego rodzaju lub wyglądu. Całe słowo wywołuje wyobrażenie czegoś, co wydaje się obce.
Die Forscher entdeckten im Wald eine fremdartige Pflanze.
Naukowcy odkryli w lesie dziwną roślinę.
„Fremdartig” (dziwny) często występuje przy słowach oznaczających widoczne lub wyczuwalne cechy, na przykład „fremdartige Gestalt” (dziwna postać), „fremdartige Geräusche” (dziwne odgłosy) lub „fremdartige Wesen” (dziwne istoty).
Aus der Höhle drangen fremdartige Geräusche.
Z jaskini dobiegały dziwne odgłosy.
Przymiotnik często występuje bezpośrednio przed rzeczownikiem, ale może też pojawiać się po czasownikach takich jak „wirken” (wydawać się), „erscheinen” (wydawać się, jawić się) lub „sein” (być). W takiej pozycji opisuje wrażenie, jakie coś wywiera na obserwatorze.
Die Gestalt wirkte im schwachen Licht fremdartig.
Postać w słabym świetle wydawała się dziwna.
dziwny / charakterystyczny
Oba słowa pasują do rzucającego się w oczy, nietypowego wyglądu. „Eigenartig” (dziwny) opisuje przede wszystkim wrażenie dziwności. „Fremdartig” (dziwny) podkreśla, że coś wydaje się obce albo nie pasuje do znanego otoczenia. Ten sam wygląd może być określony oboma słowami; wybór słowa pokazuje, jakie wrażenie chcesz podkreślić.

Das neue Gebäude wirkt mit seinen runden Fenstern fremdartig zwischen den vertrauten alten Häusern.
Nowy budynek z okrągłymi oknami wygląda obco wśród znajomych, starych domów.
Das neue Gebäude wirkt mit seinen runden Fenstern eigenartig und macht mich neugierig.
Nowy budynek z okrągłymi oknami wygląda dziwnie i budzi moją ciekawość.