
eigenartig
dziwny
Dziwny, osobliwy lub niezwykły; odbiegający od normy i przez to wywołujący zdziwienie.
Er hat einen sehr eigenartigen Humor, den nicht jeder versteht.
Ma bardzo dziwne poczucie humoru, którego nie każdy rozumie.
dziwny / charakterystyczny
eigenartig – eigenartiger – am eigenartigsten
Wczytuję zapisany stan.

dziwny
Dziwny, osobliwy lub niezwykły; odbiegający od normy i przez to wywołujący zdziwienie.
Er hat einen sehr eigenartigen Humor, den nicht jeder versteht.
Ma bardzo dziwne poczucie humoru, którego nie każdy rozumie.

charakterystyczny
Charakterystyczny lub właściwy dla określonej osoby, rzeczy albo grupy; wykazujący szczególną cechę.
Die dem Barock eigenartige Prachtentfaltung zeigt sich in dieser Architektur besonders deutlich.
Charakterystyczny dla baroku przepych szczególnie wyraźnie widać w tej architekturze.
| forma podstawowa | eigenartig |
|---|---|
| Komparativ | eigenartiger |
| Superlativ | am eigenartigsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do eigenartig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do eigenartig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do eigenartig.
Słowo składa się z „eigen” (własny) i „Art” (rodzaj). Opisuje coś, co ma „eigene Art” (własny rodzaj). To wyjaśnia oba znaczenia: coś, co ma własny rodzaj, może być dziwne (m01) albo charakterystyczne (m02).
Sein Kleidungsstil ist ziemlich eigenartig.
Jego styl ubierania się jest dość dziwny.
Znaczenie „seltsam” (dziwny) jest częstsze w codziennym języku i często odnosi się do osób, zachowania lub sytuacji. Znaczenie „charakteristisch” (charakterystyczny) jest bardziej formalne i często występuje w tekstach opisowych, na przykład o sztuce lub nauce.
Das Essen hatte einen eigenartigen Nachgeschmack.
Jedzenie miało dziwny posmak.
Diese Bauweise ist dem Architekten ganz eigenartig.
Ten sposób budowania jest bardzo charakterystyczny dla tego architekta.
W znaczeniu „seltsam” (dziwny) przymiotnik często łączy się z wrażeniami zmysłowymi lub osobami. Typowe połączenia to „ein eigenartiger Geruch” (dziwny zapach), „ein eigenartiges Gefühl” (dziwne uczucie) oraz „ein eigenartiger Mensch” (dziwny człowiek).
Als ich den Keller betrat, hatte ich ein eigenartiges Gefühl.
Kiedy wszedłem do piwnicy, poczułem dziwne uczucie.
W znaczeniu „charakteristisch” (charakterystyczny) słowo „eigenartig” (charakterystyczny) często występuje z dopełnieniem w Dativ, które wskazuje, dla kogo lub czego coś jest typowe. Konstrukcja ma postać: „etwas ist [Dativ] eigenartig” (coś jest charakterystyczne dla [Dativ]).
Die besondere Farbgebung ist diesem Maler eigenartig.
Ta szczególna kolorystyka jest charakterystyczna dla tego malarza.
własny
Eigen (osobliwy) i eigenartig (dziwny) mogą oznaczać, że coś wydaje się dziwne. W tym użyciu eigen jest nacechowane regionalnie lub stylistycznie i dlatego może brzmieć nietypowo. Eigenartig to ogólnie zrozumiały wybór, gdy odstępstwo od normy wywołuje zdziwienie.

Sein Verhalten kam mir eigenartig vor.
Jego zachowanie wydało mi się dziwne.
Sein Verhalten kam mir eigen vor.
Jego zachowanie wydało mi się osobliwe.