
hinfort
odtąd
Przestarzałe słowo oznaczające „von nun an” (odtąd) lub „in Zukunft” (w przyszłości).
Der König befahl, dass seine Gesetze hinfort im ganzen Land gelten sollten.
Król rozkazał, aby odtąd jego prawa obowiązywały w całym kraju.
odtąd / precz
Wczytuję zapisany stan.

odtąd
Przestarzałe słowo oznaczające „von nun an” (odtąd) lub „in Zukunft” (w przyszłości).
Der König befahl, dass seine Gesetze hinfort im ganzen Land gelten sollten.
Król rozkazał, aby odtąd jego prawa obowiązywały w całym kraju.

precz
Przestarzały okrzyk oznaczający „weg von hier” (precz stąd) i służący jako rozkaz odejścia.
„Hinfort, du Verräter!“, schrie der Held und zog sein Schwert.
„Precz, zdrajco!”, krzyknął bohater, dobywając miecza.
Słowo „hinfort” (odtąd / precz) jest mocno przestarzałe i współcześnie używa się go tylko w kontekstach historycznych, literackich lub ironicznych. W normalnym języku nie jest używane.
In alten Märchen liest man oft Sätze wie: „Hinfort sollst du als Stein leben.“
W starych baśniach często można przeczytać zdania takie jak: „Odtąd będziesz żyć jako kamień.”
Słowo składa się z „hin” (ruch oddalający od tego miejsca) i „fort” (precz). To podwójne podkreślenie „Weggehens” (odchodzenia) wzmacnia znaczenie.
„Hinfort mit diesem Gerümpel!“, rief sie und zeigte zur Tür.
„Precz z tymi rupieciami!”, zawołała, wskazując drzwi.
Znaczenie „weg von hier” (precz stąd) można rozpoznać po tym, że „hinfort” (precz) służy jako krótki, bezpośredni rozkaz lub okrzyk. Znaczenie „von nun an” (odtąd) z kolei rozpoczyna dłuższe zdanie opisujące nową zasadę lub przyszły stan.
„Hinfort, Unhold!“ ist ein Befehl zum Gehen.
„Precz, potworze!” to rozkaz odejścia.
Hinfort wird jeder Diebstahl mit Kerker bestraft.
Odtąd każda kradzież będzie karana więzieniem.
Kiedy „hinfort” (odtąd) oznacza „von nun an” (odtąd), często występuje na początku zdania, na pozycji 1. W takim przypadku czasownik następuje bezpośrednio po nim, na pozycji 2, co tworzy inwersję.
Hinfort werden alle Bürger gleich behandelt.
Odtąd wszyscy obywatele będą traktowani jednakowo.
nieobecny / i tak dalej / bez przerwy
„Fort” (precz) i „hinfort” (precz) mogą występować w okrzyku nakazującym odejście. „Fort!” to krótka forma, która jest do dziś zrozumiała, natomiast „Hinfort!” brzmi przestarzale i dlatego jest wyraźnie nacechowane stylistycznie. We współczesnej codziennej sytuacji bardziej pasuje „Fort!”; „Hinfort!” występuje głównie w starszym języku albo w wypowiedziach celowo stylizowanych na archaiczne.

Der König rief im Märchen streng: „Hinfort mit euch aus meinem Schloss!“
W bajce król surowo zawołał: „Precz z mojego zamku!”
Der Hausmeister rief den neugierigen Kindern zu: „Fort mit euch!“
Woźny zawołał do ciekawskich dzieci: „Precz stąd!”