
die Höflichkeit
uprzejmość
Cecha polegająca na okazywaniu innym ludziom względów i szacunku; dobre maniery.
Er ist bekannt für seine außerordentliche Höflichkeit und seinen Charme.
Jest znany z niezwykłej uprzejmości i uroku osobistego.
uprzejmość
die Höflichkeit, die Höflichkeiten
Wczytuję zapisany stan.

uprzejmość
Cecha polegająca na okazywaniu innym ludziom względów i szacunku; dobre maniery.
Er ist bekannt für seine außerordentliche Höflichkeit und seinen Charme.
Jest znany z niezwykłej uprzejmości i uroku osobistego.

grzeczność
Pojedynczy formalny gest lub zwrot uznawany za uprzejmy. Często używa się tego słowa w liczbie mnogiej.
Nachdem die üblichen Höflichkeiten ausgetauscht waren, kamen sie direkt zum Geschäft.
Kiedy wymienili już zwyczajowe grzeczności, od razu przeszli do interesów.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Höflichkeiten |
| Genitiv | der Höflichkeit |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Höflichkeit | die Höflichkeiten |
| Akkusativ | die Höflichkeit | die Höflichkeiten |
| Dativ | der Höflichkeit | den Höflichkeiten |
| Genitiv | der Höflichkeit | der Höflichkeiten |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Höflichkeit” (uprzejmość) to rzeczownik utworzony od przymiotnika „höflich” (uprzejmy). Przyrostek „-keit” jest bardzo częstym sposobem tworzenia od przymiotnika rzeczownika abstrakcyjnego opisującego cechę.
Er beantwortete die Frage mit der ihm eigenen Höflichkeit.
Odpowiedział na pytanie z właściwą sobie uprzejmością.
Gdy słowo występuje w liczbie mnogiej, „Höflichkeiten” (grzeczności) prawie zawsze odnosi się do konkretnych, formalnych gestów lub zwrotów, a nie do ogólnej cechy.
Sie tauschten nur kurz die üblichen Höflichkeiten aus und begannen dann mit der Besprechung.
Krótko wymienili zwyczajowe grzeczności, a potem rozpoczęli spotkanie.
Wyrażenia „aus Höflichkeit” (z grzeczności) często używa się, żeby wyjaśnić, dlaczego coś robisz, nawet jeśli tak naprawdę możesz nie mieć na to ochoty. Wyraża ono poczucie społecznego obowiązku.
Ich habe das Stück Kuchen aus Höflichkeit gegessen, obwohl ich schon satt war.
Zjadłem kawałek ciasta z grzeczności, chociaż byłem już syty.
Stałe wyrażenie „die Höflichkeit gebietet es” (grzeczność tego wymaga) oznacza, że dobre maniery wymagają określonego działania.
Die Höflichkeit gebietet es, sich für das Geschenk zu bedanken.
Grzeczność wymaga, żeby podziękować za prezent.
zachowanie / kontaktować się
„Benehmen” (zachowanie) i „Höflichkeit” (uprzejmość) mogą oba oznaczać pozytywne zachowanie wobec innych. „Höflichkeit” podkreśla jednak pełen szacunku sposób odnoszenia się do innych i pojedyncze życzliwe gesty, podczas gdy „Benehmen” ocenia zachowanie jako całość. O geście mówimy „Höflichkeit”, a o ogólnym wrażeniu „Benehmen”.

Aus Höflichkeit hielt er der älteren Dame die Tür auf.
Z uprzejmości przytrzymał starszej pani drzwi.
Sein Benehmen beim Empfang war den ganzen Abend aufmerksam und freundlich.
Jego zachowanie na przyjęciu przez cały wieczór było uważne i życzliwe.