
sich irren
mylić się
Mieć błędne założenie lub popełnić błąd; być w błędzie.
Entschuldigung, ich habe mich in der Hausnummer geirrt.
Przepraszam, pomyliłem się co do numeru domu.
mylić się / błąkać się
irren – irrte – hat geirrt
Wczytuję zapisany stan.

mylić się
Mieć błędne założenie lub popełnić błąd; być w błędzie.
Entschuldigung, ich habe mich in der Hausnummer geirrt.
Przepraszam, pomyliłem się co do numeru domu.

błąkać się
Włóczyć się lub chodzić bez celu, nie znając właściwej drogi.
Der verirrte Wanderer irrte stundenlang durch den Wald.
Zabłąkany wędrowiec błąkał się przez wiele godzin po lesie.

błądzić jest rzeczą ludzką
Stałe wyrażenie oznaczające, że popełnianie błędów jest czymś normalnym i wybaczalnym.
Mach dir keine Vorwürfe wegen des Fehlers, denn irren ist menschlich.
Nie rób sobie wyrzutów z powodu tego błędu, bo błądzić jest rzeczą ludzką.
| ich | irre |
|---|---|
| du | irrst |
| er/sie/es | irrt |
| wir | irren |
| ihr | irrt |
| sie | irren |
| ich | irrte |
|---|---|
| du | irrtest |
| er/sie/es | irrte |
| wir | irrten |
| ihr | irrtet |
| sie | irrten |
| ich | habe geirrt bin geirrt |
|---|---|
| du | hast geirrt bist geirrt |
| er/sie/es | hat geirrt ist geirrt |
| wir | haben geirrt sind geirrt |
| ihr | habt geirrt seid geirrt |
| sie | haben geirrt sind geirrt |
| du | irr! irre! |
|---|---|
| ihr | irrt! |
| Sie | irren Sie! |
| ich | hatte geirrt war geirrt |
|---|---|
| du | hattest geirrt warst geirrt |
| er/sie/es | hatte geirrt war geirrt |
| wir | hatten geirrt waren geirrt |
| ihr | hattet geirrt wart geirrt |
| sie | hatten geirrt waren geirrt |
| ich | werde irren |
|---|---|
| du | wirst irren |
| er/sie/es | wird irren |
| wir | werden irren |
| ihr | werdet irren |
| sie | werden irren |
| ich | irre |
|---|---|
| du | irrest |
| er/sie/es | irre |
| wir | irren |
| ihr | irret |
| sie | irren |
Używany w mowie zależnej.
| ich | irrte |
|---|---|
| du | irrtest |
| er/sie/es | irrte |
| wir | irrten |
| ihr | irrtet |
| sie | irrten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | irren |
|---|---|
| z zu | zu irren |
| Partizip I | irrend |
| Partizip II | geirrt |
Czasownik „irren” (mylić się / błąkać się) jest blisko spokrewniony z rzeczownikiem „der Irrtum” (błąd). Kiedy ktoś się myli, popełnia błąd.
Sein Glaube, das Projekt sei einfach, war ein großer Irrtum.
Jego przekonanie, że projekt będzie łatwy, było dużym błędem.
W znaczeniu „sich täuschen” (mylić się) czasownik „irren” (mylić się) jest zawsze używany zwrotnie. To, co jest przedmiotem pomyłki, często określa się przyimkiem „in” (w) z Dativem.
Ich habe mich im Datum geirrt, das Treffen ist erst morgen.
Pomyliłem się co do daty, spotkanie jest dopiero jutro.
Er irrte sich in seiner Einschätzung der Situation.
Pomylił się w swojej ocenie sytuacji.
Forma niezwrotna „irren” (błąkać się) oznacza „ziellos umherwandern” (włóczyć się bez celu). To użycie jest rzadkie i raczej literackie lub poetyckie.
Verloren irrte der Ritter durch den dunklen Wald.
Zagubiony rycerz błąkał się po ciemnym lesie.
Wyrażenie „Irren ist menschlich” (błądzić jest rzeczą ludzką) jest stałym przysłowiem. Używa się go, aby usprawiedliwić błąd lub spojrzeć na niego z odpowiedniej perspektywy.
Keine Sorge wegen des kleinen Fehlers. Irren ist menschlich.
Nie martw się tym drobnym błędem. Błądzić jest rzeczą ludzką.