
der Orden
odznaczenie
Odznaczenie państwowe lub przyznawane przez organizację za szczególne zasługi.
Für ihr soziales Engagement erhielt sie einen hohen Orden.
Za swoje zaangażowanie społeczne otrzymała wysokie odznaczenie.
odznaczenie / zakon
der Orden, die Orden
Wczytuję zapisany stan.

odznaczenie
Odznaczenie państwowe lub przyznawane przez organizację za szczególne zasługi.
Für ihr soziales Engagement erhielt sie einen hohen Orden.
Za swoje zaangażowanie społeczne otrzymała wysokie odznaczenie.

zakon
Wspólnota religijna, której członkowie żyją według wspólnych zasad, na przykład mnisi lub zakonnice.
Er beschloss, einem buddhistischen Orden beizutreten.
Postanowił wstąpić do buddyjskiego zakonu.

zakon rycerski
Historyczna wspólnota rycerzy, których łączyły wspólne cele i zasady.
Die Tempelritter waren ein mächtiger Orden im Mittelalter.
Templariusze byli potężnym zakonem w średniowieczu.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Orden |
| Genitiv | des Ordens |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Orden | die Orden die Örden |
| Akkusativ | den Orden | die Orden die Örden |
| Dativ | dem Orden | den Orden den Örden |
| Genitiv | des Ordens | der Orden der Örden |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Znaczenie słowa „Orden” (odznaczenie lub zakon) wynika z czasowników i kontekstu. Jeśli „Orden” (odznaczenie lub zakon) zostaje „verliehen” (przyznane), chodzi o odznaczenie. Jeśli ktoś „bei” (do) niego „beitritt” (wstępuje), chodzi o wspólnotę. Gdy mowa o „Ritter” (rycerzach) i „Mittelalter” (średniowieczu), chodzi o wspólnotę historyczną.
Dem Wissenschaftler wurde ein Orden für seine Forschung verliehen.
Naukowiec otrzymał odznaczenie za swoje badania.
Sie wollte in ein Kloster eintreten und einem Orden beitreten.
Chciała wstąpić do klasztoru i dołączyć do zakonu.
Gdy „Orden” (odznaczenie lub zakon) oznacza odznaczenie, typowo się je „verliehen” (przyznaje), „vergeben” (nadaje), „bekommen” (dostaje) lub „erhalten” (otrzymuje). Odznaczenie można też „tragen” (nosić) na ubraniu.
Der Präsident hat dem Feuerwehrmann einen Orden für seine Tapferkeit verliehen.
Prezydent przyznał strażakowi odznaczenie za odwagę.
Gdy „Orden” (odznaczenie lub zakon) oznacza wspólnotę religijną, typowymi czasownikami są „beitreten” (wstąpić), „eintreten” (wstąpić) lub „angehören” (należeć).
Mit 20 Jahren ist er in einen Franziskanerorden eingetreten.
W wieku 20 lat wstąpił do zakonu franciszkanów.
klasztor
Kloster (klasztor) i Orden (zakon) mogą oznaczać wspólnotę religijną. Kloster oznacza raczej konkretny budynek albo mieszkającą w nim wspólnotę, podczas gdy Orden oznacza samą wspólnotę religijną zorganizowaną według określonych zasad. Używaj Kloster w odniesieniu do konkretnego miejsca, a Orden w odniesieniu do wspólnoty mającej wspólne zasady.

Sie trat dem Orden bei, dessen Mitglieder nach gemeinsamen Regeln leben.
Wstąpiła do zakonu, którego członkowie żyją według wspólnych zasad.
Die Nonnen des Klosters treffen sich jeden Morgen im Innenhof.
Mniszki z klasztoru spotykają się każdego ranka na dziedzińcu.