
rebellieren
buntować się
Występować przeciwko władzy, rządom lub obowiązującym zasadom i przeciwstawiać się im.
Die Jugendlichen rebellierten gegen die strengen Regeln.
Młodzi ludzie buntowali się przeciwko surowym zasadom.
buntować się
rebellieren – rebellierte – hat rebelliert
Wczytuję zapisany stan.

buntować się
Występować przeciwko władzy, rządom lub obowiązującym zasadom i przeciwstawiać się im.
Die Jugendlichen rebellierten gegen die strengen Regeln.
Młodzi ludzie buntowali się przeciwko surowym zasadom.
| ich | rebelliere |
|---|---|
| du | rebellierst |
| er/sie/es | rebelliert |
| wir | rebellieren |
| ihr | rebelliert |
| sie | rebellieren |
| ich | rebellierte |
|---|---|
| du | rebelliertest |
| er/sie/es | rebellierte |
| wir | rebellierten |
| ihr | rebelliertet |
| sie | rebellierten |
| ich | habe rebelliert |
|---|---|
| du | hast rebelliert |
| er/sie/es | hat rebelliert |
| wir | haben rebelliert |
| ihr | habt rebelliert |
| sie | haben rebelliert |
| du | rebelliere! rebellier! |
|---|---|
| ihr | rebelliert! |
| Sie | rebellieren Sie! |
| ich | hatte rebelliert |
|---|---|
| du | hattest rebelliert |
| er/sie/es | hatte rebelliert |
| wir | hatten rebelliert |
| ihr | hattet rebelliert |
| sie | hatten rebelliert |
| ich | werde rebellieren |
|---|---|
| du | wirst rebellieren |
| er/sie/es | wird rebellieren |
| wir | werden rebellieren |
| ihr | werdet rebellieren |
| sie | werden rebellieren |
| ich | rebelliere |
|---|---|
| du | rebellierest |
| er/sie/es | rebelliere |
| wir | rebellieren |
| ihr | rebellieret |
| sie | rebellieren |
Używany w mowie zależnej.
| ich | rebellierte |
|---|---|
| du | rebelliertest |
| er/sie/es | rebellierte |
| wir | rebellierten |
| ihr | rebelliertet |
| sie | rebellierten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | rebellieren |
|---|---|
| z zu | zu rebellieren |
| Partizip I | rebellierend |
| Partizip II | rebelliert |
„Rebellieren” (buntować się) należy do rodziny wyrazów związanej z „Rebell” (buntownik) i kończy się na „-ieren”. Czasowniki zakończone na „-ieren” tworzą Partizip II bez „ge-”: „rebelliert” (buntował się); ta forma występuje na przykład z „haben” (mieć).
Die Studenten haben gegen die geplante Reform rebelliert.
Studenci zbuntowali się przeciwko planowanej reformie.
„Rebellieren” (buntować się) często łączy się z „gegen” (przeciwko) i Akkusativem. Po tym przyimku może wystąpić osoba, władza, decyzja lub zasada.
Viele Bürger rebellierten gegen die neue Verordnung.
Wielu obywateli buntowało się przeciwko nowemu rozporządzeniu.
Typowe połączenia to „gegen die Regierung rebellieren” (buntować się przeciwko rządowi), „gegen die Gesellschaft rebellieren” (buntować się przeciwko społeczeństwu) i „gegen bestehende Verhältnisse rebellieren” (buntować się przeciwko istniejącym stosunkom). Dlatego czasownik ten często występuje w kontekstach politycznych, społecznych lub historycznych.
Die Bevölkerung rebellierte gegen die korrupte Regierung.
Ludność buntowała się przeciwko skorumpowanemu rządowi.
oburzać się / oburzać / buntować się
W kontekście historycznego powstania zarówno „sich empören” (buntować się), jak i „rebellieren” (buntować się) mogą oznaczać aktywne wystąpienie przeciwko władzy. „Sich empören” ma w tym znaczeniu zabarwienie historyczne lub literackie. „Rebellieren” opisuje opór bez tego szczególnego zabarwienia, dlatego pasuje także do współczesnego, rzeczowego opisu.

Die Bauern rebellierten gegen den König und griffen seine Soldaten an.
Chłopi zbuntowali się przeciwko królowi i zaatakowali jego żołnierzy.
Die Bauern empörten sich gegen den König und griffen seine Soldaten an.
Chłopi zbuntowali się przeciwko królowi i zaatakowali jego żołnierzy.