
rumschreien
wrzeszczeć
Krzyczeć głośno i zazwyczaj w sposób uciążliwy, często bez konkretnego powodu lub potrzeby.
Hör auf, hier so rumzuschreien!
Przestań tak tutaj wrzeszczeć!
wrzeszczeć
rumschreien – schrie rum – hat rumgeschrien
Wczytuję zapisany stan.

wrzeszczeć
Krzyczeć głośno i zazwyczaj w sposób uciążliwy, często bez konkretnego powodu lub potrzeby.
Hör auf, hier so rumzuschreien!
Przestań tak tutaj wrzeszczeć!
| ich | schreie rum |
|---|---|
| du | schreist rum |
| er/sie/es | schreit rum |
| wir | schreien rum |
| ihr | schreit rum |
| sie | schreien rum |
| ich | schrie rum |
|---|---|
| du | schriest rum |
| er/sie/es | schrie rum |
| wir | schrien rum |
| ihr | schriet rum |
| sie | schrien rum |
| ich | habe rumgeschrien |
|---|---|
| du | hast rumgeschrien |
| er/sie/es | hat rumgeschrien |
| wir | haben rumgeschrien |
| ihr | habt rumgeschrien |
| sie | haben rumgeschrien |
| du | schrei rum! schreie rum! |
|---|---|
| ihr | schreit rum! |
| Sie | schreien Sie rum! |
| ich | hatte rumgeschrien |
|---|---|
| du | hattest rumgeschrien |
| er/sie/es | hatte rumgeschrien |
| wir | hatten rumgeschrien |
| ihr | hattet rumgeschrien |
| sie | hatten rumgeschrien |
| ich | werde rumschreien |
|---|---|
| du | wirst rumschreien |
| er/sie/es | wird rumschreien |
| wir | werden rumschreien |
| ihr | werdet rumschreien |
| sie | werden rumschreien |
| ich | schreie rum |
|---|---|
| du | schreiest rum |
| er/sie/es | schreie rum |
| wir | schreien rum |
| ihr | schreiet rum |
| sie | schreien rum |
Używany w mowie zależnej.
| ich | schrie rum |
|---|---|
| du | schriest rum |
| er/sie/es | schrie rum |
| wir | schrien rum |
| ihr | schriet rum |
| sie | schrien rum |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | rumschreien |
|---|---|
| z zu | rumzuschreien |
| Partizip I | rumschreiend |
| Partizip II | rumgeschrien |
„Rumschreien” (wrzeszczeć) składa się z „rum” (wokół, bez określonego kierunku) i „schreien” (krzyczeć). „Rum” nadaje czasownikowi wyobrażenie, że ktoś krzyczy głośno gdzieś bez wyraźnego celu lub konkretnego powodu.
Die Jugendlichen schrien den ganzen Abend vor dem Haus rum.
Młodzi ludzie przez cały wieczór wrzeszczeli przed domem.
„Rumschreien” (wrzeszczeć) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym: w zdaniu głównym „rum” (wokół, bez określonego kierunku) stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje połączony. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” (partykuła bezokolicznika) stoi między „rum” (wokół, bez określonego kierunku) a „schreien” (krzyczeć).
Warum schreist du im Flur so rum?
Dlaczego tak wrzeszczysz na korytarzu?
Sie war genervt, weil ihr Bruder ständig rumschrie.
Była zirytowana, bo jej brat ciągle wrzeszczał.
Er verließ den Raum, ohne weiter rumzuschreien.
Wyszedł z pokoju, nie przestając wrzeszczeć.
„Rumschreien” (wrzeszczeć) należy przede wszystkim do języka potocznego i często brzmi jak wyrzut lub wyraz irytacji. Często występuje ze wzmocnieniami takimi jak „so” (tak), „ständig” (ciągle) lub „die ganze Zeit” (przez cały czas).
Musst du beim Telefonieren die ganze Zeit so rumschreien?
Musisz tak przez cały czas wrzeszczeć podczas rozmowy przez telefon?
krzyczeć
Oba czasowniki mogą opisywać głośny krzyk. „Schreien” (krzyczeć) jest neutralne i początkowo mówi tylko, że ktoś głośno woła, natomiast „rumschreien” (wrzeszczeć) jest potoczne i ma negatywne zabarwienie, sugerując niepotrzebne albo bezcelowe krzyczenie. Do neutralnego opisu pasuje „schreien” (krzyczeć), a przy uciążliwym zachowaniu pasuje „rumschreien” (wrzeszczeć).

Die Kinder schrien im Flur rum, obwohl dafür kein Grund bestand.
Dzieci wrzeszczały na korytarzu, chociaż nie było ku temu żadnego powodu.
Die Kinder schrien laut, weil sie sich im Lärm nicht hörten.
Dzieci głośno krzyczały, bo w hałasie nie słyszały się nawzajem.