
statuieren
ustanawiać
Ustalać lub określać coś w sposób wiążący, zwłaszcza regułę, zasadę albo zobowiązanie prawne.
Das Gesetz statuiert eine klare Pflicht zur Auskunft.
Ustawa ustanawia jasny obowiązek udzielania informacji.
ustanawiać
statuieren – statuierte – hat statuiert
Wczytuję zapisany stan.

ustanawiać
Ustalać lub określać coś w sposób wiążący, zwłaszcza regułę, zasadę albo zobowiązanie prawne.
Das Gesetz statuiert eine klare Pflicht zur Auskunft.
Ustawa ustanawia jasny obowiązek udzielania informacji.

dawać odstraszający przykład
Podejmować szczególnie zdecydowane działania, aby dać odstraszający przykład i sprawić, że inni nie powtórzą określonego zachowania.
Mit der harten Strafe wollte das Gericht ein Exempel statuieren.
Surową karą sąd chciał dać odstraszający przykład.
| ich | statuiere |
|---|---|
| du | statuierst |
| er/sie/es | statuiert |
| wir | statuieren |
| ihr | statuiert |
| sie | statuieren |
| ich | statuierte |
|---|---|
| du | statuiertest |
| er/sie/es | statuierte |
| wir | statuierten |
| ihr | statuiertet |
| sie | statuierten |
| ich | habe statuiert |
|---|---|
| du | hast statuiert |
| er/sie/es | hat statuiert |
| wir | haben statuiert |
| ihr | habt statuiert |
| sie | haben statuiert |
| du | statuiere! statuier! |
|---|---|
| ihr | statuiert! |
| Sie | statuieren Sie! |
| ich | hatte statuiert |
|---|---|
| du | hattest statuiert |
| er/sie/es | hatte statuiert |
| wir | hatten statuiert |
| ihr | hattet statuiert |
| sie | hatten statuiert |
| ich | werde statuieren |
|---|---|
| du | wirst statuieren |
| er/sie/es | wird statuieren |
| wir | werden statuieren |
| ihr | werdet statuieren |
| sie | werden statuieren |
| ich | statuiere |
|---|---|
| du | statuierest |
| er/sie/es | statuiere |
| wir | statuieren |
| ihr | statuieret |
| sie | statuieren |
Używany w mowie zależnej.
| ich | statuierte |
|---|---|
| du | statuiertest |
| er/sie/es | statuierte |
| wir | statuierten |
| ihr | statuiertet |
| sie | statuierten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | statuieren |
|---|---|
| z zu | zu statuieren |
| Partizip I | statuierend |
| Partizip II | statuiert |
Poza wyrażeniem „ein Exempel statuieren” (dawać odstraszający przykład) czasownik „statuieren” (ustanawiać) należy przede wszystkim do formalnego języka prawniczego i administracyjnego. Zwykle występuje z abstrakcyjną regułą, obowiązkiem lub zasadą w roli dopełnienia bliższego w Akkusativie.
Das Grundgesetz statuiert den Grundsatz der Gleichbehandlung.
Ustawa zasadnicza ustanawia zasadę równego traktowania.
W tym znaczeniu szczególnie typowe są połączenia „eine Pflicht statuieren” (ustanawiać obowiązek), „einen Grundsatz statuieren” (ustanawiać zasadę) i „ein Recht statuieren” (ustanawiać prawo). Podmiotem jest często ustawa, konstytucja lub inny przepis prawny.
Die neue Verfassung statuiert das Recht auf freie Meinungsäußerung.
Nowa konstytucja ustanawia prawo do wolności słowa.
Znaczenie polegające na dawaniu odstraszającego przykładu pojawia się prawie zawsze w stałym wyrażeniu „ein Exempel statuieren” (dawać odstraszający przykład). Najważniejsze jest działanie lub kara, które mają odstraszyć innych.
Der Trainer statuierte ein Exempel und strich den unpünktlichen Spieler aus dem Kader.
Trener dał odstraszający przykład i wyrzucił spóźnialskiego zawodnika ze składu.
ustalać
Oba czasowniki oznaczają wiążące ustalenie. „Festlegen” (ustalać) jest neutralne i pasuje do decyzji w wielu codziennych sytuacjach, natomiast „statuieren” (ustanawiać) brzmi podniośle i jest używane zwłaszcza w odniesieniu do reguł, zasad lub zobowiązań prawnych. W przypadku ogólnej decyzji zwykle lepiej wybrać „festlegen” (ustalać).

Die neue Regel statuiert, dass alle Berichte am Montag fertig sein müssen.
Nowa reguła stanowi, że wszystkie raporty muszą być gotowe w poniedziałek.
Das Team legte verbindlich fest, dass alle Berichte am Montag fertig sein müssen.
Zespół wiążąco ustalił, że wszystkie raporty muszą być gotowe w poniedziałek.