
strafen
karać
Nakładać na kogoś karę za wykroczenie, błąd lub przestępstwo. Często robi to organ władzy, na przykład sąd albo rodzice.
Der Richter wird den Angeklagten für den Diebstahl strafen.
Sędzia ukarze oskarżonego za kradzież.
karać
strafen – strafte – hat gestraft
Wczytuję zapisany stan.

karać
Nakładać na kogoś karę za wykroczenie, błąd lub przestępstwo. Często robi to organ władzy, na przykład sąd albo rodzice.
Der Richter wird den Angeklagten für den Diebstahl strafen.
Sędzia ukarze oskarżonego za kradzież.

karać kogoś czymś
Karać kogoś poprzez celowe lekceważenie, ignorowanie go albo pozbawianie go uczuć. Częstym wyrażeniem jest „jemanden mit Nichtachtung strafen” (karać kogoś lekceważeniem).
Nach dem Streit strafte sie ihn mit tagelangem Schweigen.
Po kłótni karała go wielodniowym milczeniem.

być obarczonym czymś
Nieszczęśliwie mieć negatywną cechę lub wadę, jakby było to zrządzenie losu.
Er ist wirklich mit einem schrecklichen Orientierungssinn gestraft.
Naprawdę jest obarczony fatalnym zmysłem orientacji.
| ich | strafe |
|---|---|
| du | strafst |
| er/sie/es | straft |
| wir | strafen |
| ihr | straft |
| sie | strafen |
| ich | strafte |
|---|---|
| du | straftest |
| er/sie/es | strafte |
| wir | straften |
| ihr | straftet |
| sie | straften |
| ich | habe gestraft |
|---|---|
| du | hast gestraft |
| er/sie/es | hat gestraft |
| wir | haben gestraft |
| ihr | habt gestraft |
| sie | haben gestraft |
| du | strafe! straf! |
|---|---|
| ihr | straft! |
| Sie | strafen Sie! |
| ich | hatte gestraft |
|---|---|
| du | hattest gestraft |
| er/sie/es | hatte gestraft |
| wir | hatten gestraft |
| ihr | hattet gestraft |
| sie | hatten gestraft |
| ich | werde strafen |
|---|---|
| du | wirst strafen |
| er/sie/es | wird strafen |
| wir | werden strafen |
| ihr | werdet strafen |
| sie | werden strafen |
| ich | strafe |
|---|---|
| du | strafest |
| er/sie/es | strafe |
| wir | strafen |
| ihr | strafet |
| sie | strafen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | strafte |
|---|---|
| du | straftest |
| er/sie/es | strafte |
| wir | straften |
| ihr | straftet |
| sie | straften |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | strafen |
|---|---|
| z zu | zu strafen |
| Partizip I | strafend |
| Partizip II | gestraft |
Czasownik „strafen” (karać) jest bezpośrednio związany z rzeczownikiem „die Strafe” (kara). Kiedy karzesz kogoś, wymierzasz mu karę.
Für dieses Vergehen droht eine hohe Strafe.
Za to wykroczenie grozi wysoka kara.
Aby podać powód ukarania, używa się przyimka „für” (za) z Akkusativem. Schemat jest następujący: ktoś (podmiot) karze kogoś (Akkusativ) za coś (Akkusativ).
Die Eltern straften das Kind für die schlechte Note mit Fernsehverbot.
Rodzice ukarali dziecko za złą ocenę zakazem oglądania telewizji.
Jeśli sposób ukarania polega na działaniu, używa się przyimka „mit” (z) z Dativem. Bardzo częste wyrażenie to „jemanden mit Nichtachtung strafen” (karać kogoś lekceważeniem).
Er hat sie nach dem Streit mit Schweigen gestraft.
Po kłótni ukarał ją milczeniem.
Wyrażenie „mit etwas gestraft sein” (być obarczonym czymś) tworzy się z czasownikiem posiłkowym „sein” (być) i wyraża cierpienie z powodu długotrwałej wady. Osoba, która jest „gestraft” (obarczona), występuje w Nominativie.
Manche Menschen sind mit einer lauten Stimme gestraft.
Niektórzy ludzie są obarczeni donośnym głosem.
karać / być ukaranym
„Bestrafen” (karać) i „strafen” (karać) mogą oznaczać nałożenie na kogoś kary za niewłaściwe zachowanie. „Bestrafen” (karać) jest neutralnym, standardowym wyborem, natomiast „strafen” (karać) często brzmi bardziej podniośle lub literacko i występuje także w stałych wyrażeniach. W zwykłych sytuacjach zazwyczaj pasuje więc „bestrafen” (karać).

Das Gericht wird den Täter wegen seines Fehlverhaltens strafen.
Sąd ukarze sprawcę za jego niewłaściwe zachowanie.
Die Schule wird den Schüler wegen seines Fehlverhaltens bestrafen.
Szkoła ukarze ucznia za jego niewłaściwe zachowanie.