
die Tonart
tonacja
W muzyce centrum tonalne utworu określone przez dźwięk podstawowy i rodzaj skali (durowy albo molowy). Tonacja wyznacza podstawę harmoniczną.
Das Lied steht in der Tonart G-Dur.
Ta piosenka jest w tonacji G-dur.
tonacja / ton
die Tonart, die Tonarten
Wczytuję zapisany stan.

tonacja
W muzyce centrum tonalne utworu określone przez dźwięk podstawowy i rodzaj skali (durowy albo molowy). Tonacja wyznacza podstawę harmoniczną.
Das Lied steht in der Tonart G-Dur.
Ta piosenka jest w tonacji G-dur.

ton
W przenośni sposób, w jaki coś zostaje powiedziane; ton głosu albo nastrój wypowiedzi.
Die scharfe Tonart seiner Antwort hat mich überrascht.
Ostry ton jego odpowiedzi mnie zaskoczył.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Tonarten |
| Genitiv | der Tonart |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Tonart | die Tonarten |
| Akkusativ | die Tonart | die Tonarten |
| Dativ | der Tonart | den Tonarten |
| Genitiv | der Tonart | der Tonarten |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo składa się z „der Ton” (dźwięk) i „die Art” (rodzaj). Dosłownie oznacza więc „die Art des Tons” (rodzaj dźwięku), co pasuje zarówno do struktury muzycznej, jak i do tonu wypowiedzi.
Die fröhliche Tonart des Liedes passte nicht zu seiner traurigen Stimmung.
Wesoła tonacja piosenki nie pasowała do jego smutnego nastroju.
Muzyczne znaczenie można rozpoznać po słowach takich jak „Lied” (piosenka), „Stück” (utwór), „Dur” (dur) lub „Moll” (moll). Znaczenie przenośne odnosi się do sposobu komunikacji i często występuje ze słowami takimi jak „Stimme” (głos), „Antwort” (odpowiedź) albo „Gespräch” (rozmowa).
In welcher Tonart ist dieses klassische Stück geschrieben?
W jakiej tonacji jest napisany ten klasyczny utwór?
Die aggressive Tonart des Kunden machte das Gespräch schwierig.
Agresywny ton klienta utrudnił rozmowę.
W kontekście muzycznym prawie zawsze używa się przyimka „in” (w), aby wskazać tonację. Utwór muzyczny „steht in” (jest w) określonej tonacji.
Der Pianist begann, das Stück in einer anderen Tonart zu spielen.
Pianista zaczął grać utwór w innej tonacji.
Gdy chodzi o ton głosu, słowo „Tonart” (ton) często łączy się z opisującymi przymiotnikami, takimi jak „scharf” (ostry), „freundlich” (przyjazny), „bestimmt” (stanowczy), „ironisch” (ironiczny) lub „befehlend” (rozkazujący).
Er wechselte in eine freundlichere Tonart, als er merkte, dass er zu streng klang.
Przeszedł na bardziej przyjazny ton, kiedy zorientował się, że zabrzmiał zbyt surowo.
ton / glina
Ton (ton) i Tonart (tonacja) odnoszą się do muzyki, ale nie oznaczają tego samego. Ton to pojedynczy dźwięk, natomiast Tonart określa centrum tonalne utworu, a tym samym jego podstawę harmoniczną. Używaj słowa Ton w odniesieniu do pojedynczego dźwięku, a Tonart w odniesieniu do podstawy muzycznej.

Das Klavierstück steht am Anfang in einer ruhigen Moll-Tonart.
Na początku utwór na pianino jest utrzymany w spokojnej tonacji molowej.
Das Klavier spielt am Anfang einen einzelnen tiefen Ton.
Na początku pianino gra jeden niski dźwięk.