
veralbern
nabierać
Oszukiwać kogoś dla żartu, droczyć się z nim albo z niego żartować.
Willst du mich veralbern, oder meinst du das wirklich ernst?
Nabierasz mnie czy naprawdę mówisz poważnie?
nabierać
veralbern – veralberte – hat veralbert
Wczytuję zapisany stan.

nabierać
Oszukiwać kogoś dla żartu, droczyć się z nim albo z niego żartować.
Willst du mich veralbern, oder meinst du das wirklich ernst?
Nabierasz mnie czy naprawdę mówisz poważnie?
| ich | veralbere veralbre |
|---|---|
| du | veralberst |
| er/sie/es | veralbert |
| wir | veralbern |
| ihr | veralbert |
| sie | veralbern |
| ich | veralberte |
|---|---|
| du | veralbertest |
| er/sie/es | veralberte |
| wir | veralberten |
| ihr | veralbertet |
| sie | veralberten |
| ich | habe veralbert |
|---|---|
| du | hast veralbert |
| er/sie/es | hat veralbert |
| wir | haben veralbert |
| ihr | habt veralbert |
| sie | haben veralbert |
| du | veralber! veralbere!, veralbre! |
|---|---|
| ihr | veralbert! |
| Sie | veralbern Sie! |
| ich | hatte veralbert |
|---|---|
| du | hattest veralbert |
| er/sie/es | hatte veralbert |
| wir | hatten veralbert |
| ihr | hattet veralbert |
| sie | hatten veralbert |
| ich | werde veralbern |
|---|---|
| du | wirst veralbern |
| er/sie/es | wird veralbern |
| wir | werden veralbern |
| ihr | werdet veralbern |
| sie | werden veralbern |
| ich | veralbere veralbre |
|---|---|
| du | veralberst |
| er/sie/es | veralbere veralbre |
| wir | veralbern |
| ihr | veralbert |
| sie | veralbern |
Używany w mowie zależnej.
| ich | veralberte |
|---|---|
| du | veralbertest |
| er/sie/es | veralberte |
| wir | veralberten |
| ihr | veralbertet |
| sie | veralberten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | veralbern |
|---|---|
| z zu | zu veralbern |
| Partizip I | veralbernd |
| Partizip II | veralbert |
„Veralbern” (nabierać) powstało z „ver-” (przedrostek) i „albern” (głupi). Przedrostek „ver-” (przedrostek) jest nierozdzielny: czasownik pozostaje w całości także w zdaniu głównym, a imiesłów czasu przeszłego „veralbert” nie ma przedrostka „ge-”.
Im Unterricht veralbert er ständig seine Mitschüler.
Na lekcji ciągle nabiera kolegów z klasy.
Er hat seine Freunde nur veralbert.
Tylko nabrał swoich przyjaciół.
Czasownik „Veralbern” (nabierać) często łączy się z osobą w Akkusativ. Osoba, z której się żartuje, jest więc dopełnieniem bliższym czasownika.
Mein Opa veralbert seine Enkel gern mit erfundenen Geschichten.
Mój dziadek lubi nabierać wnuki zmyślonymi historyjkami.
„Veralbern” (nabierać) należy przede wszystkim do języka mówionego i potocznego. Szczególnie pasuje do żartobliwych lub oburzonych pytań i reakcji.
Jetzt hör aber auf, mich zu veralbern!
No, przestań mnie nabierać!
robić z kogoś idiotę / czuć się oszukanym
Przy żartobliwym nabraniu przyjaciela oba czasowniki mogą pasować. „Veralbern” (nabierać) podkreśla zabawę albo droczenie się. „Verarschen” (robić z kogoś idiotę) jest znacznie dosadniejsze i może wyrażać większą pogardę. Dlatego nawet przy tej samej nieszkodliwej historii wybór słowa zmienia ton wypowiedzi.

Mit der erfundenen Geschichte wollte ich meinen Freund nur ein bisschen veralbern.
Tą zmyśloną historią chciałem tylko trochę nabrać mojego przyjaciela.
Mit der erfundenen Geschichte wollte ich meinen Freund nur ein bisschen verarschen.
Tą zmyśloną historią chciałem tylko trochę zrobić z mojego przyjaciela idiotę.