
das Verlies
loch
Zwykle podziemne, ciemne i zamknięte pomieszczenie, w którym przetrzymuje się więźniów.
Die Gefangenen saßen tief unter der Burg in einem feuchten Verlies.
Więźniowie siedzieli głęboko pod zamkiem, w wilgotnym lochu.
loch
das Verlies, die Verliese
Wczytuję zapisany stan.

loch
Zwykle podziemne, ciemne i zamknięte pomieszczenie, w którym przetrzymuje się więźniów.
Die Gefangenen saßen tief unter der Burg in einem feuchten Verlies.
Więźniowie siedzieli głęboko pod zamkiem, w wilgotnym lochu.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Verliese |
| Genitiv | des Verlieses |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Verlies | die Verliese |
| Akkusativ | das Verlies | die Verliese |
| Dativ | dem Verlies | den Verliesen |
| Genitiv | des Verlieses | der Verliese |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Verlies” (loch) występuje przede wszystkim w opowieściach historycznych, literackich lub fantastycznych. W codziennym życiu tego słowa używa się rzadko.
Im Roman entdeckt der Ritter ein altes Verlies unter der Burg.
W powieści rycerz odkrywa stary loch pod zamkiem.
Częste połączenia to „jemanden ins Verlies sperren” (zamknąć kogoś w lochu), „im Verlies gefangen halten” (przetrzymywać kogoś jako więźnia w lochu) i „aus dem Verlies befreien” (uwolnić kogoś z lochu). Loch często opisuje się przymiotnikami „dunkel” (ciemny), „feucht” (wilgotny) lub „unterirdisch” (podziemny).
Der König ließ den Verräter in ein dunkles Verlies sperren.
Król kazał zamknąć zdrajcę w ciemnym lochu.
Kiedy ktoś porusza się do tego pomieszczenia, często używa się formy „ins Verlies” (do lochu); kiedy ktoś w nim przebywa, używa się formy „im Verlies” (w lochu). Formy te pokazują różnicę między kierunkiem a miejscem.
Die Wachen brachten den Gefangenen ins Verlies.
Strażnicy zaprowadzili więźnia do lochu.
Nach Jahren im Verlies wurde er endlich befreit.
Po latach spędzonych w lochu został w końcu uwolniony.
komórka / cela
Ciemne, podziemne pomieszczenie dla więźniów może nazywać się zarówno „Zelle” (cela), jak i „Verlies” (loch). „Zelle” opisuje to pomieszczenie rzeczowo. „Verlies” podkreśla jego ciemne, zamknięte położenie i brzmi bardziej przytłaczająco, a często także staroświecko. Do neutralnego opisu pasuje „Zelle”, natomiast „Verlies” lepiej oddaje tę szczególną atmosferę.

Der Gefangene saß in einem dunklen Verlies unter der Burg.
Więzień siedział w ciemnym lochu pod zamkiem.
Der Gefangene saß in einer dunklen Zelle unter der Burg.
Więzień siedział w ciemnej celi pod zamkiem.