
widern
brzydzić
Wywoływać u kogoś wstręt lub silną odrazę; budzić w kimś obrzydzenie.
Sein falsches Lächeln widerte sie.
Jej obrzydzenie budził jego sztuczny uśmiech.
brzydzić
widern – widerte – hat gewidert
Wczytuję zapisany stan.

brzydzić
Wywoływać u kogoś wstręt lub silną odrazę; budzić w kimś obrzydzenie.
Sein falsches Lächeln widerte sie.
Jej obrzydzenie budził jego sztuczny uśmiech.
| ich | widere widre |
|---|---|
| du | widerst |
| er/sie/es | widert |
| wir | widern |
| ihr | widert |
| sie | widern |
| ich | widerte |
|---|---|
| du | widertest |
| er/sie/es | widerte |
| wir | widerten |
| ihr | widertet |
| sie | widerten |
| ich | habe gewidert |
|---|---|
| du | hast gewidert |
| er/sie/es | hat gewidert |
| wir | haben gewidert |
| ihr | habt gewidert |
| sie | haben gewidert |
| du | wider! widere!, widre! |
|---|---|
| ihr | widert! |
| Sie | widern Sie! |
| ich | hatte gewidert |
|---|---|
| du | hattest gewidert |
| er/sie/es | hatte gewidert |
| wir | hatten gewidert |
| ihr | hattet gewidert |
| sie | hatten gewidert |
| ich | werde widern |
|---|---|
| du | wirst widern |
| er/sie/es | wird widern |
| wir | werden widern |
| ihr | werdet widern |
| sie | werden widern |
| ich | widere widre |
|---|---|
| du | widerst |
| er/sie/es | widere widre |
| wir | widern |
| ihr | widert |
| sie | widern |
Używany w mowie zależnej.
| ich | widerte |
|---|---|
| du | widertest |
| er/sie/es | widerte |
| wir | widerten |
| ihr | widertet |
| sie | widerten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | widern |
|---|---|
| z zu | zu widern |
| Partizip I | widernd |
| Partizip II | gewidert |
W przypadku „widern” (brzydzić) przyczyna wstrętu występuje zwykle jako podmiot, a osoba, której to dotyczy, jako dopełnienie w Akkusativie. Wzór wygląda więc tak: Coś budzi wstręt w kimś.
Der verdorbene Geruch widerte den Koch.
Zepsuty zapach budził w kucharzu wstręt.
Mich widerte sein rücksichtsloses Verhalten.
Jego bezmyślne zachowanie budziło we mnie wstręt.
Jako podmiot „widern” (brzydzić) często występują zapachy, widoki, zachowania lub myśli. Czasownik ten łączy się szczególnie z przyczynami wywołującymi silną reakcję emocjonalną.
Der Anblick der verschmutzten Küche widerte sie.
Widok brudnej kuchni budził w niej wstręt.
Seine gehässigen Kommentare widerten mich.
Jego złośliwe komentarze budziły we mnie obrzydzenie.
„Widern” (brzydzić) wychodzi z użycia i dziś występuje niemal wyłącznie w tekstach podniosłych lub literackich. We współczesnym języku niemieckim na co dzień mówi się zwykle „anwidern” (brzydzić).
Die offene Grausamkeit widerte den Beobachter zutiefst.
Jaskrawe okrucieństwo budziło w obserwatorze głębokie obrzydzenie.
brzydzić się / brzydzić / odczuwać wstręt
„Widern” (brzydzić) i „ekeln” (brzydzić się) mogą wyrażać silną reakcję wstrętu. „Widern” zwykle wymaga osoby, której to dotyczy, w Akkusativie, i obecnie brzmi raczej staroświecko, natomiast „sich ekeln” jest często używane zwrotnie w połączeniu z czymś, co wywołuje wstręt. Dlatego w codziennej mowie zwykle naturalniejsza jest forma „sich ekeln”.

Der Geruch fauler Milch widerte mich.
Zapach zsiadłego mleka brzydził mnie.
Ich ekelte mich vor dem Geruch fauler Milch.
Brzydziłem się zapachu zsiadłego mleka.