
der Zipfel
czubek
Spiczasto zakończony koniec czegoś, na przykład chustki, kiełbasy lub czapki.
Die Katze spielte mit dem Zipfel der Tischdecke.
Kot bawił się rogiem obrusa.
czubek / zakątek
der Zipfel, die Zipfel
Wczytuję zapisany stan.

czubek
Spiczasto zakończony koniec czegoś, na przykład chustki, kiełbasy lub czapki.
Die Katze spielte mit dem Zipfel der Tischdecke.
Kot bawił się rogiem obrusa.

zakątek
Mała, oddalona od innych lub wystająca część jakiegoś obszaru albo kraju.
Sie wohnen im hintersten Zipfel des Tals, wo kaum jemand hinkommt.
Mieszkają w najdalszym zakątku doliny, dokąd prawie nikt nie dociera.

ledwo kogoś złapać
Potoczne wyrażenie oznaczające zdołanie schwytać lub złapać kogoś w ostatniej chwili.
Der Dieb rannte weg, aber der Polizist konnte ihn noch am Zipfel kriegen.
Złodziej uciekł, ale policjant zdołał go jeszcze złapać.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Zipfel |
| Genitiv | des Zipfels |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Zipfel | die Zipfel |
| Akkusativ | den Zipfel | die Zipfel |
| Dativ | dem Zipfel | den Zipfeln |
| Genitiv | des Zipfels | der Zipfel |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Aby powiedzieć, czego coś jest czubkiem, najczęściej używa się Genitivu albo przyimka „von” (od, z). Obie konstrukcje są poprawne gramatycznie.
Pass auf, der Zipfel deiner Jacke hängt aus der Autotür.
Uważaj, czubek twojej kurtki wystaje z drzwi samochodu.
Er nahm den Zipfel von der Tischdecke in die Hand.
Wziął do ręki róg obrusa.
W znaczeniu geograficznym „Zipfel” (zakątek) często łączy się z przymiotnikami takimi jak „klein” (mały), „abgelegen” (odludny), „entlegen” (odległy) lub „hinterster” (najdalszy), aby podkreślić odosobnienie danego miejsca.
Sein Heimatdorf liegt in einem entlegenen Zipfel der Alpen.
Jego rodzinna wieś leży w odludnym zakątku Alp.
Wyrażenie „jemanden am Zipfel kriegen” (ledwo kogoś złapać) jest stałym połączeniem. Oznacza zdołanie schwytać kogoś w ostatniej chwili, gdy ta osoba właściwie już prawie uciekła.
Ich dachte, er wäre schon weg, aber ich habe ihn am Ausgang noch am Zipfel gekriegt.
Myślałem, że już wyszedł, ale przy wyjściu zdołałem go jeszcze złapać.
Wyrażenie „jemanden am Zipfel kriegen” (ledwo kogoś złapać) należy wyraźnie do języka potocznego. W sytuacjach formalnych lub w tekstach pisanych raczej się go unika.
Beeil dich, sonst kriegen wir den Bus nicht mehr am Zipfel!
Pospiesz się, bo nie zdążymy już złapać autobusu!
czubek / szczyt / koronka / przytyk / wierzchołek
„Spitze” (czubek) i „Zipfel” (czubek) mogą oznaczać spiczasto zakończony koniec. „Spitze” oznacza zwykle najbardziej zewnętrzny, wąski czubek przedmiotu. „Zipfel” oznacza raczej małą końcową część, która odstaje albo zwisa, na przykład w chuście lub czapce.

Der Zipfel des Tuchs hängt über die Tischkante.
Róg chusty zwisa nad krawędzią stołu.
Die Spitze des Bleistifts ist nach dem Schreiben stumpf.
Po pisaniu czubek ołówka jest tępy.