
zubeißen
ugryźć
Wbić zęby mocno w coś albo energicznie zacisnąć szczęki, tak aby coś chwycić lub zranić.
Der Hund biss zu, als der Fremde ihn streicheln wollte.
Pies ugryzł, gdy obcy chciał go pogłaskać.
ugryźć
zubeißen – biss zu – hat zugebissen
Wczytuję zapisany stan.

ugryźć
Wbić zęby mocno w coś albo energicznie zacisnąć szczęki, tak aby coś chwycić lub zranić.
Der Hund biss zu, als der Fremde ihn streicheln wollte.
Pies ugryzł, gdy obcy chciał go pogłaskać.
| ich | beiße zu |
|---|---|
| du | beißt zu |
| er/sie/es | beißt zu |
| wir | beißen zu |
| ihr | beißt zu |
| sie | beißen zu |
| ich | biss zu |
|---|---|
| du | bissest zu bisst zu |
| er/sie/es | biss zu |
| wir | bissen zu |
| ihr | bisst zu |
| sie | bissen zu |
| ich | habe zugebissen |
|---|---|
| du | hast zugebissen |
| er/sie/es | hat zugebissen |
| wir | haben zugebissen |
| ihr | habt zugebissen |
| sie | haben zugebissen |
| du | beiß zu! beiße zu! |
|---|---|
| ihr | beißt zu! |
| Sie | beißen Sie zu! |
| ich | hatte zugebissen |
|---|---|
| du | hattest zugebissen |
| er/sie/es | hatte zugebissen |
| wir | hatten zugebissen |
| ihr | hattet zugebissen |
| sie | hatten zugebissen |
| ich | werde zubeißen |
|---|---|
| du | wirst zubeißen |
| er/sie/es | wird zubeißen |
| wir | werden zubeißen |
| ihr | werdet zubeißen |
| sie | werden zubeißen |
| ich | beiße zu |
|---|---|
| du | beißest zu |
| er/sie/es | beiße zu |
| wir | beißen zu |
| ihr | beißet zu |
| sie | beißen zu |
Używany w mowie zależnej.
| ich | bisse zu |
|---|---|
| du | bissest zu |
| er/sie/es | bisse zu |
| wir | bissen zu |
| ihr | bisset zu |
| sie | bissen zu |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | zubeißen |
|---|---|
| z zu | zuzubeißen |
| Partizip I | zubeißend |
| Partizip II | zugebissen |
„Zubeißen” (ugryźć) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym „zu” (przedrostek czasownika rozdzielnie złożonego) stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony; w bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) przedrostek stoi przed „zu” i tematem czasownika.
Der Hund biss plötzlich zu.
Pies nagle ugryzł.
Sie erschrak, weil der Hund plötzlich zubiss.
Przestraszyła się, bo pies nagle ugryzł.
Der Hund knurrte und versuchte zuzubeißen.
Pies warczał i próbował ugryźć.
„Zubeißen” (ugryźć) zawsze występuje bez dopełnienia w Akkusativ i jest szczególnie często używane, gdy zwierzę lub człowiek nagle atakuje. Typowe określenia wzmacniające to „kräftig” (mocno), „fest” (mocno, zdecydowanie) i „plötzlich” (nagle).
Als die Katze sich bedroht fühlte, biss sie kräftig zu.
Kiedy kot poczuł się zagrożony, mocno ugryzł.
gryźć
Przy opisywaniu mocnego ugryzienia przez psa pasują zarówno „beißen” (gryźć), jak i „zubeißen” (ugryźć). „Beißen” opisuje ugryzienie ogólnie i może bezpośrednio wskazywać, kogo pies gryzie. „Zubeißen” podkreśla pojedyncze, mocne zaciśnięcie szczęk; osoba, której to dotyczy, nie występuje przy nim jako dopełnienie bliższe.

Als der Mann nach ihm griff, biss der Hund kräftig zu.
Kiedy mężczyzna sięgnął po psa, pies mocno ugryzł.
Als der Mann nach ihm griff, biss der Hund ihn kräftig in die Hand.
Kiedy mężczyzna sięgnął po psa, pies mocno ugryzł go w rękę.