
zuwinken
pomachać komuś
Dać komuś znak ruchem ręki, zwykle na powitanie albo żeby zwrócić na siebie uwagę.
Sie winkte ihrer Freundin vom Bahnsteig aus zu.
Pomachała swojej przyjaciółce z peronu.
pomachać komuś
zuwinken – winkte zu – hat zugewinkt
Wczytuję zapisany stan.

pomachać komuś
Dać komuś znak ruchem ręki, zwykle na powitanie albo żeby zwrócić na siebie uwagę.
Sie winkte ihrer Freundin vom Bahnsteig aus zu.
Pomachała swojej przyjaciółce z peronu.
| ich | winke zu |
|---|---|
| du | winkst zu |
| er/sie/es | winkt zu |
| wir | winken zu |
| ihr | winkt zu |
| sie | winken zu |
| ich | winkte zu |
|---|---|
| du | winktest zu |
| er/sie/es | winkte zu |
| wir | winkten zu |
| ihr | winktet zu |
| sie | winkten zu |
| ich | habe zugewinkt habe zugewunken |
|---|---|
| du | hast zugewinkt hast zugewunken |
| er/sie/es | hat zugewinkt hat zugewunken |
| wir | haben zugewinkt haben zugewunken |
| ihr | habt zugewinkt habt zugewunken |
| sie | haben zugewinkt haben zugewunken |
| du | wink zu! winke zu! |
|---|---|
| ihr | winkt zu! |
| Sie | winken Sie zu! |
| ich | hatte zugewinkt hatte zugewunken |
|---|---|
| du | hattest zugewinkt hattest zugewunken |
| er/sie/es | hatte zugewinkt hatte zugewunken |
| wir | hatten zugewinkt hatten zugewunken |
| ihr | hattet zugewinkt hattet zugewunken |
| sie | hatten zugewinkt hatten zugewunken |
| ich | werde zuwinken |
|---|---|
| du | wirst zuwinken |
| er/sie/es | wird zuwinken |
| wir | werden zuwinken |
| ihr | werdet zuwinken |
| sie | werden zuwinken |
| ich | winke zu |
|---|---|
| du | winkest zu |
| er/sie/es | winke zu |
| wir | winken zu |
| ihr | winket zu |
| sie | winken zu |
Używany w mowie zależnej.
| ich | winkte zu |
|---|---|
| du | winktest zu |
| er/sie/es | winkte zu |
| wir | winkten zu |
| ihr | winktet zu |
| sie | winkten zu |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | zuwinken |
|---|---|
| z zu | zuzuwinken |
| Partizip I | zuwinkend |
| Partizip II | zugewinkt |
„Zuwinken” (pomachać komuś) składa się z „zu” (część rozdzielna czasownika) i „winken” (machać) i jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym „zu” stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym i w bezokoliczniku czasownik pozostaje zapisany łącznie.
Die Kinder winkten dem Bus fröhlich zu.
Dzieci wesoło pomachały autobusowi.
Sie blieb am Fenster stehen, weil sie den Gästen zuwinkte.
Została przy oknie, bo machała gościom.
Er versuchte, seiner Schwester zuzuwinken.
Próbował pomachać swojej siostrze.
Osoba, do której skierowany jest gest, występuje przy czasowniku „zuwinken” (pomachać komuś) w Dativie. Dlatego mówi się na przykład „jemandem zuwinken” (pomachać komuś) albo „einer Person zuwinken” (pomachać jakiejś osobie).
Ich winkte meinem Nachbarn freundlich zu.
Pomachałem życzliwie mojemu sąsiadowi.
Die Sportlerin winkte den Fans nach dem Wettkampf zu.
Zawodniczka pomachała kibicom po zawodach.
„Zuwinken” (pomachać komuś) jest często używane, gdy osoby uczestniczące w sytuacji znajdują się w pewnej odległości od siebie, na przykład przy oknie, na peronie lub przy drodze. Wyrażenia z „von” (z), „aus” (z) lub „am” (przy) często wskazują miejsce, w którym znajduje się dana osoba.
Vom Balkon aus winkte sie den Kindern zu.
Z balkonu pomachała dzieciom.
Am Straßenrand winkte er dem vorbeifahrenden Taxi zu.
Przy drodze pomachał przejeżdżającej taksówce.
machać
Oba słowa mogą oznaczać powitanie wykonane ręką. „Winken” (machać) oznacza ten gest ogólnie, także bez wymieniania konkretnej osoby. „Zuwinken” (pomachać komuś) podkreśla, że gest jest skierowany do kogoś. Gdy wymieniona jest konkretna osoba, często można użyć obu słów.

Ich winke meiner Schwester zum Abschied zu.
Macham siostrze na pożegnanie.
Ich winke meiner Schwester zum Abschied.
Macham siostrze na pożegnanie.