
abknicken
kırıp bükmek
Bir şeyi bir yerinden aşağıya ya da yana doğru bükmek veya bu sırada kısmen kırmak.
Er knickte den Zweig ab.
Dalını kırıp büktü.
kırıp bükmek / keskin dönmek
abknicken – knickte ab – hat abgeknickt
Kayıtlı durumun yükleniyor.

kırıp bükmek
Bir şeyi bir yerinden aşağıya ya da yana doğru bükmek veya bu sırada kısmen kırmak.
Er knickte den Zweig ab.
Dalını kırıp büktü.

keskin biçimde dönmek
Bir yerde keskin biçimde bükülmek veya başka bir yöne gitmek.
Der Weg knickt hinter dem Wald nach links ab.
Yol, ormanın arkasında keskin bir dönüşle sola dönüyor.
| ich | knicke ab |
|---|---|
| du | knickst ab |
| er/sie/es | knickt ab |
| wir | knicken ab |
| ihr | knickt ab |
| sie | knicken ab |
| ich | knickte ab |
|---|---|
| du | knicktest ab |
| er/sie/es | knickte ab |
| wir | knickten ab |
| ihr | knicktet ab |
| sie | knickten ab |
| ich | habe abgeknickt |
|---|---|
| du | hast abgeknickt |
| er/sie/es | hat abgeknickt |
| wir | haben abgeknickt |
| ihr | habt abgeknickt |
| sie | haben abgeknickt |
| du | knick ab! knicke ab! |
|---|---|
| ihr | knickt ab! |
| Sie | knicken Sie ab! |
| ich | hatte abgeknickt |
|---|---|
| du | hattest abgeknickt |
| er/sie/es | hatte abgeknickt |
| wir | hatten abgeknickt |
| ihr | hattet abgeknickt |
| sie | hatten abgeknickt |
| ich | werde abknicken |
|---|---|
| du | wirst abknicken |
| er/sie/es | wird abknicken |
| wir | werden abknicken |
| ihr | werdet abknicken |
| sie | werden abknicken |
| ich | knicke ab |
|---|---|
| du | knickest ab |
| er/sie/es | knicke ab |
| wir | knicken ab |
| ihr | knicket ab |
| sie | knicken ab |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | knickte ab |
|---|---|
| du | knicktest ab |
| er/sie/es | knickte ab |
| wir | knickten ab |
| ihr | knicktet ab |
| sie | knickten ab |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | abknicken |
|---|---|
| zu ile | abzuknicken |
| Partizip I | abknickend |
| Partizip II | abgeknickt |
“Abknicken” ayrılabilen bir fiildir. Ana cümlede “ab” çoğunlukla cümlenin sonunda yer alır. Yan cümlede fiil birlikte kalır. “zu” ile kullanılan mastarda “zu”, ön ek ile fiilin arasına girer.
Der dünne Ast knickte unter der Schneelast ab.
İnce dal karın ağırlığı altında kırılıp büküldü.
Weil der Ast unter der Schneelast abknickte, fiel er zu Boden.
Dal karın ağırlığı altında kırılıp büküldüğü için yere düştü.
Es ist gefährlich, den Draht mehrfach abzuknicken.
Teli birkaç kez kırıp bükmek tehlikelidir.
Fiil, “ab” ön eki ile “knicken” fiilinden oluşur. “Ab” ön eki, bir şeyin düz bir çizgiden uzaklaştığını ya da bir yerinden kısmen ayrıldığını gösterir.
Beim Biegen ist die Spitze des Stifts abgeknickt.
Kalemin ucu bükülürken kırıldı.
Bu anlamda “abknicken” çoğunlukla ince ya da bükülebilen nesnelerle kullanılır. Özellikle dallar, küçük dallar, saplar ve teller söz konusudur.
Der Sturm hat mehrere junge Bäume abgeknickt.
Fırtına birkaç genç ağacı kırıp büktü.
Yollar, çizgiler ya da güzergâhlarla birlikte “abknicken”, belirli bir noktada açıkça fark edilen bir yön değişikliğini anlatır. Ardından sık sık “nach links” (sola), “nach rechts” (sağa) ya da “in Richtung Bahnhof” (istasyon yönüne) gibi ifadeler gelir.
Hinter der Brücke knickt der Radweg nach rechts ab.
Köprünün arkasında bisiklet yolu keskin biçimde sağa dönüyor.
dönmek / bükmek
“Abbiegen” (dönmek), araç kullanırken ya da yürürken yön değiştirmeyi anlatır; özellikle çok keskin bir dönüşü vurgulamaz. “Abknicken” (keskin biçimde dönmek) ise dikkat çekici, kırılır gibi keskin bir yön değişikliğini öne çıkarır. Böyle bir yol şeklini anlatırken “abknicken”, kendi sürüş manevranı anlatırken ise “abbiegen” uygundur.

Am Ende des Dorfes knickt die Straße scharf nach rechts ab.
Köyün sonunda yol keskin bir şekilde sağa dönüyor.
Am Ende des Dorfes biegen wir mit dem Auto scharf nach rechts ab.
Köyün sonunda arabayla keskin bir şekilde sağa dönüyoruz.