
der Klaps
şaplak
Çoğunlukla elin açık içiyle atılan hafif darbe.
Das Kind bekam einen Klaps auf die Hand.
Çocuğun eline bir şaplak atıldı.
şaplak
der Klaps, die Klapse
Kayıtlı durumun yükleniyor.

şaplak
Çoğunlukla elin açık içiyle atılan hafif darbe.
Das Kind bekam einen Klaps auf die Hand.
Çocuğun eline bir şaplak atıldı.

kafadan çatlak olmak
Günlük dilde: Zihinsel olarak biraz tuhaf veya tamamen normal olmamak.
Du musst einen Klaps haben, wenn du bei diesem Wetter joggen gehst.
Bu havada koşuya gidiyorsan kafadan çatlak olmalısın.
| cinsiyet | eril der |
|---|---|
| çoğul | die Klapse |
| Genitiv | des Klapses |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Klaps | die Klapse |
| Akkusativ | den Klaps | die Klapse |
| Dativ | dem Klaps | den Klapsen |
| Genitiv | des Klapses | der Klapse |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
Birinin kime şaplak attığı anlatılırken etkilenen kişi, “Klaps” ile kurulan cümlede sıkça Dativ biçiminde yer alır. Vücudun ilgili bölümü ise çoğunlukla “auf” ile ve Akkusativ biçiminde belirtilir.
Der Vater gab dem Kind einen Klaps auf die Schulter.
Baba çocuğun omzuna bir şaplak attı.
Somut anlamda “Klaps” sıkça “geben” (atmak), “bekommen” (yemek) veya “verpassen” (atmak) gibi fiillerle kullanılır. Yaygın tamamlayıcılar vücudun bir bölümünü belirtir; örneğin “auf die Hand” (ele) veya “auf den Rücken” (sırta).
Sie bekam einen leichten Klaps auf den Rücken.
Sırtına hafif bir şaplak yedi.
“Einen Klaps haben” (kafadan çatlak olmak) günlük dilde kullanılan bir ifadedir. Davranışı oldukça tuhaf veya akılsızca bulunan bir kişiyi anlatır. Vücudun bir bölümü belirtilmeden kullanılan “haben” fiili sıkça bu anlama işaret eder.
Wer freiwillig bei eisigem Wind schwimmt, muss einen Klaps haben.
Buz gibi rüzgârda kendi isteğiyle yüzen biri kafadan çatlak olmalı.
patlama sesi
“Einen Knall haben” (kafayı yemiş olmak) ve “einen Klaps haben” (kafadan çatlak olmak), bir kişinin zihinsel olarak tuhaf veya tam anlamıyla normal görünmediğini anlatan günlük dildeki kalıp ifadelerdir. İkisi de aynı durumda kullanılabilir; aralarındaki temel fark, kalıp ifadenin kendisidir. Bütünüyle öğrendiğin biçimi kullan.

Mein Bruder muss einen Klaps haben, wenn er bei diesem Wetter schwimmen geht.
Bu havada yüzmeye gidiyorsa kardeşim kafadan çatlak olmalı.
Mein Bruder muss einen Knall haben, wenn er bei diesem Wetter schwimmen geht.
Bu havada yüzmeye gidiyorsa kardeşim kafayı yemiş olmalı.