
mein
benim
1. tekil kişi iyelik artikelidir. Bir şeyin konuşana ait olduğunu veya konuşanla ilişkili olduğunu belirtir.
Ich habe mein Portemonnaie zu Hause vergessen.
Cüzdanımı evde unuttum.
benim
Kayıtlı durumun yükleniyor.

benim
1. tekil kişi iyelik artikelidir. Bir şeyin konuşana ait olduğunu veya konuşanla ilişkili olduğunu belirtir.
Ich habe mein Portemonnaie zu Hause vergessen.
Cüzdanımı evde unuttum.
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | mein | meine | mein | meine |
| Akk. | meinen | meine | mein | meine |
| Dat. | meinem | meiner | meinem | meinen |
| Gen. | meines | meiner | meines | meiner |
İyelik artikeli olan “mein”, tekil biçimde belirsiz artikel olan “ein” ile aynı şekilde çekimlenir. Bu yüzden “ein”, “eine”, “einen”, “einem” ve benzeri biçimlerin eklerini biliyorsan “mein” kelimesini de doğru kullanabilirsin.
Hier ist ein Stift. Hier ist mein Stift.
Burada bir kalem var. Burada benim kalemim var.
Ich sehe einen Hund. Ich sehe meinen Hund.
Bir köpek görüyorum. Köpeğimi görüyorum.
“mein” tek başına bir zamir olarak da kullanılabilir ve böylece bir ismin yerini tutar. Bu durumda cinsiyeti ve hâli gösteren güçlü bir ek alır.
Wessen Tasche ist das? – Das ist meine.
Bu kimin çantası? – Bu benimki.
Dein Auto ist schnell, aber meins ist sparsamer.
Senin araban hızlı ama benimki daha az yakıt harcıyor.
“mein” yalnızca sahiplik anlatmaz: “mein Haus” (evim), “mein Buch” (kitabım). Kişisel ilişkileri de anlatabilir: “meine Familie” (ailem), “mein Freund” (arkadaşım). Ayrıca soyut şeylerle ilişkiyi de gösterebilir: “meine Idee” (fikrim), “meine Meinung” (görüşüm).
Mein Bruder wohnt in einer anderen Stadt.
Erkek kardeşim başka bir şehirde yaşıyor.
Das war nicht meine Absicht.
Bu benim niyetim değildi.
kendi / özgü
“mein” (benim) ve “eigen” (kendi), sahiplik veya aitlik ifade edebilir. “mein”, bir şeyin konuşan kişiyle ilişkisini gösterir. “eigen” ise bir şeyin özellikle belli bir kişiye ait olduğunu ya da başkasına ait olmadığını daha güçlü biçimde vurgular. Normal bir iyelik artikeli olarak “mein” kullan; bu özel karşıtlığı vurgulamak için “eigen” kullan.

Das ist mein Fahrrad, das ich jeden Tag benutze.
Bu, her gün kullandığım bisikletim.
Das ist mein eigenes Fahrrad, deshalb muss ich niemanden darum bitten.
Bu kendi bisikletim, bu yüzden kimseden bisiklet istemem gerekmiyor.