
mein
mój
Zaimkowy określnik dzierżawczy 1. osoby liczby pojedynczej. Wyraża, że coś należy do mówiącego lub pozostaje z nim w związku.
Ich habe mein Portemonnaie zu Hause vergessen.
Zapomniałem w domu portfela.
mój
Wczytuję zapisany stan.

mój
Zaimkowy określnik dzierżawczy 1. osoby liczby pojedynczej. Wyraża, że coś należy do mówiącego lub pozostaje z nim w związku.
Ich habe mein Portemonnaie zu Hause vergessen.
Zapomniałem w domu portfela.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | mein | meine | mein | meine |
| Akk. | meinen | meine | mein | meine |
| Dat. | meinem | meiner | meinem | meinen |
| Gen. | meines | meiner | meines | meiner |
Określnik dzierżawczy „mein” (mój) odmienia się w liczbie pojedynczej tak samo jak rodzajnik nieokreślony „ein” (jakiś). Jeśli znasz końcówki form „ein” (jakiś), „eine” (jakaś), „einen” (jakiegoś), „einem” (jakiemuś) itd., możesz też poprawnie używać formy „mein” (mój).
Hier ist ein Stift. Hier ist mein Stift.
Tu jest długopis. Tu jest mój długopis.
Ich sehe einen Hund. Ich sehe meinen Hund.
Widzę psa. Widzę mojego psa.
„Mein” (mój) może też występować samodzielnie jako zaimek i wtedy zastępuje rzeczownik. W takim przypadku przyjmuje mocną końcówkę, która wskazuje rodzaj i przypadek.
Wessen Tasche ist das? – Das ist meine.
Czyja to torba? – To moja.
Dein Auto ist schnell, aber meins ist sparsamer.
Twój samochód jest szybki, ale mój jest oszczędniejszy.
„Mein” (mój) wyraża nie tylko posiadanie („mein Haus” (mój dom), „mein Buch” (moja książka)), lecz także osobiste relacje („meine Familie” (moja rodzina), „mein Freund” (mój przyjaciel)) lub przynależność do pojęć abstrakcyjnych („meine Idee” (mój pomysł), „meine Meinung” (moja opinia)).
Mein Bruder wohnt in einer anderen Stadt.
Mój brat mieszka w innym mieście.
Das war nicht meine Absicht.
To nie był mój zamiar.
własny
„mein” (mój) i „eigen” (własny) mogą wyrażać posiadanie lub przynależność. „mein” wskazuje na relację z mówiącym, natomiast „eigen” mocniej podkreśla, że coś należy osobiście do określonej osoby lub nie jest jej obce. Używaj „mein” jako zwykłego określnika dzierżawczego, a „eigen” w tym szczególnym przeciwstawieniu.

Das ist mein Fahrrad, das ich jeden Tag benutze.
To jest mój rower, którego używam codziennie.
Das ist mein eigenes Fahrrad, deshalb muss ich niemanden darum bitten.
To jest mój własny rower, więc nie muszę nikogo prosić o rower.