
zufallen
kapanmak
Özellikle kapı, pencere veya gözler için kendiliğinden kapanmak.
Durch den Wind fällt die Tür immer wieder zu.
Rüzgâr yüzünden kapı tekrar tekrar kapanıyor.
kapanmak / birine kalmak
zufallen – fiel zu – ist zugefallen
Kayıtlı durumun yükleniyor.

kapanmak
Özellikle kapı, pencere veya gözler için kendiliğinden kapanmak.
Durch den Wind fällt die Tür immer wieder zu.
Rüzgâr yüzünden kapı tekrar tekrar kapanıyor.

birine kalmak
Birine pay, görev veya mal olarak verilmek ya da miras kalmak.
Nach dem Tod der Großmutter fiel ihm das gesamte Haus zu.
Büyükannesi öldükten sonra bütün ev ona kaldı.
| ich | falle zu |
|---|---|
| du | fällst zu |
| er/sie/es | fällt zu |
| wir | fallen zu |
| ihr | fallt zu |
| sie | fallen zu |
| ich | fiel zu |
|---|---|
| du | fielst zu |
| er/sie/es | fiel zu |
| wir | fielen zu |
| ihr | fielt zu |
| sie | fielen zu |
| ich | bin zugefallen |
|---|---|
| du | bist zugefallen |
| er/sie/es | ist zugefallen |
| wir | sind zugefallen |
| ihr | seid zugefallen |
| sie | sind zugefallen |
| du | fall zu! falle zu! |
|---|---|
| ihr | fallt zu! |
| Sie | fallen Sie zu! |
| ich | war zugefallen |
|---|---|
| du | warst zugefallen |
| er/sie/es | war zugefallen |
| wir | waren zugefallen |
| ihr | wart zugefallen |
| sie | waren zugefallen |
| ich | werde zufallen |
|---|---|
| du | wirst zufallen |
| er/sie/es | wird zufallen |
| wir | werden zufallen |
| ihr | werdet zufallen |
| sie | werden zufallen |
| ich | falle zu |
|---|---|
| du | fallest zu |
| er/sie/es | falle zu |
| wir | fallen zu |
| ihr | fallet zu |
| sie | fallen zu |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | fiele zu |
|---|---|
| du | fielest zu |
| er/sie/es | fiele zu |
| wir | fielen zu |
| ihr | fielet zu |
| sie | fielen zu |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | zufallen |
|---|---|
| zu ile | zuzufallen |
| Partizip I | zufallend |
| Partizip II | zugefallen |
“Zufallen” ayrılabilen bir fiildir. Ana cümlede “zu” cümlenin sonunda yer alır; yan cümlede “zufallen” bitişik kalır. “zu” ile kullanılan mastar biçimi “zuzufallen” (kapanmak) olur.
Das Fenster fällt bei starkem Wind zu.
Şiddetli rüzgârda pencere kapanıyor.
Ich höre, wie die Tür langsam zufällt.
Kapının yavaşça kapandığını duyuyorum.
Beim Lesen begannen ihm die Augen zuzufallen.
Okurken gözleri kapanmaya başladı.
Bu anlamda “zufallen” (kapanmak), kapanabilen vücut bölümleri veya nesnelerle sıkça kullanılır. Örneğin kapılar, pencereler ve gözlerle birlikte görülür. Bu kullanımlarda “durch den Wind” (rüzgâr yüzünden), “plötzlich” (aniden) veya “langsam” (yavaşça) gibi ifadeler de sık geçer.
Nach dem langen Tag fielen ihm vor dem Fernseher die Augen zu.
Uzun günün ardından televizyonun karşısında gözleri kapandı.
“Zufallen” (birine kalmak) “jemandem zuteilwerden” (birine kalmak) anlamında kullanıldığında kişi Dativ hâlinde olur. Devredilen ya da birine verilen şey çoğunlukla özne olur. Bu kullanımda sıkça miras, görev veya rol söz konusu olur.
Nach der Kündigung ihres Kollegen fiel ihr die Verantwortung für das Projekt zu.
İş arkadaşının işten ayrılmasından sonra projenin sorumluluğu ona kaldı.
sorumluluğunda olmak
Her iki fiil de bir görevin bir kişiye düşmesini anlatabilir. “Obliegen” (birinin sorumluluğunda olmak) mevcut görevi veya sorumluluğu, “zufallen” (birine kalmak) ise bu görevin birine verilmesini ya da onun payına düşmesini daha çok vurgular. Sorumluluk alanından söz ederken “obliegen”, görevin birine verilmesinden söz ederken “zufallen” kullanılır.

Nach der Wahl fiel ihm die Aufgabe zu, die Gruppe zu leiten.
Seçimden sonra grubu yönetme görevi ona kaldı.
Es obliegt der Leiterin, die Aufgaben im Team zu verteilen.
Ekipteki görevleri dağıtmak bölüm yöneticisinin sorumluluğundadır.