
zufallen
zamykać się
Zamykać się samoczynnie, szczególnie w odniesieniu do drzwi, okna lub oczu.
Durch den Wind fällt die Tür immer wieder zu.
Przez wiatr drzwi ciągle się zamykają.
zamykać się / przypadać
zufallen – fiel zu – ist zugefallen
Wczytuję zapisany stan.

zamykać się
Zamykać się samoczynnie, szczególnie w odniesieniu do drzwi, okna lub oczu.
Durch den Wind fällt die Tür immer wieder zu.
Przez wiatr drzwi ciągle się zamykają.

przypadać komuś
Przypadać komuś albo być przekazywanym komuś jako zadanie, własność lub udział.
Nach dem Tod der Großmutter fiel ihm das gesamte Haus zu.
Po śmierci babci przypadł mu cały dom.
| ich | falle zu |
|---|---|
| du | fällst zu |
| er/sie/es | fällt zu |
| wir | fallen zu |
| ihr | fallt zu |
| sie | fallen zu |
| ich | fiel zu |
|---|---|
| du | fielst zu |
| er/sie/es | fiel zu |
| wir | fielen zu |
| ihr | fielt zu |
| sie | fielen zu |
| ich | bin zugefallen |
|---|---|
| du | bist zugefallen |
| er/sie/es | ist zugefallen |
| wir | sind zugefallen |
| ihr | seid zugefallen |
| sie | sind zugefallen |
| du | fall zu! falle zu! |
|---|---|
| ihr | fallt zu! |
| Sie | fallen Sie zu! |
| ich | war zugefallen |
|---|---|
| du | warst zugefallen |
| er/sie/es | war zugefallen |
| wir | waren zugefallen |
| ihr | wart zugefallen |
| sie | waren zugefallen |
| ich | werde zufallen |
|---|---|
| du | wirst zufallen |
| er/sie/es | wird zufallen |
| wir | werden zufallen |
| ihr | werdet zufallen |
| sie | werden zufallen |
| ich | falle zu |
|---|---|
| du | fallest zu |
| er/sie/es | falle zu |
| wir | fallen zu |
| ihr | fallet zu |
| sie | fallen zu |
Używany w mowie zależnej.
| ich | fiele zu |
|---|---|
| du | fielest zu |
| er/sie/es | fiele zu |
| wir | fielen zu |
| ihr | fielet zu |
| sie | fielen zu |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | zufallen |
|---|---|
| z zu | zuzufallen |
| Partizip I | zufallend |
| Partizip II | zugefallen |
„Zufallen” (zamykać się / przypadać) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym „zu” (przedrostek rozdzielny) stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym „zufallen” pozostaje nierozdzielone; w bezokoliczniku z „zu” występuje forma „zuzufallen”.
Das Fenster fällt bei starkem Wind zu.
Przy silnym wietrze okno się zamyka.
Ich höre, wie die Tür langsam zufällt.
Słyszę, jak drzwi powoli się zamykają.
Beim Lesen begannen ihm die Augen zuzufallen.
Podczas czytania zaczęły mu się zamykać oczy.
W tym znaczeniu „zufallen” (zamykać się) często łączy się z częściami ciała lub rzeczami, które mogą się zamykać, na przykład z drzwiami, oknami i oczami. Często występują przy tym określenia takie jak „durch den Wind” (przez wiatr), „plötzlich” (nagle) lub „langsam” (powoli).
Nach dem langen Tag fielen ihm vor dem Fernseher die Augen zu.
Po długim dniu oczy zamknęły mu się przed telewizorem.
W znaczeniu „jemandem zuteilwerden” (przypadać komuś) osoba występuje w Dativie. To, co jest przekazywane lub co komuś przypada, jest zazwyczaj podmiotem; często chodzi o spadek, zadanie albo rolę.
Nach der Kündigung ihres Kollegen fiel ihr die Verantwortung für das Projekt zu.
Po odejściu kolegi przypadła jej odpowiedzialność za projekt.
przypadać komuś
Oba czasowniki mogą wyrażać, że jakieś zadanie przypada danej osobie. „Obliegen” (przypadać komuś) opisuje istniejący obowiązek lub zakres odpowiedzialności, natomiast „zufallen” (przypadać komuś) mocniej podkreśla, że ktoś otrzymuje to zadanie lub zostaje mu ono przydzielone. Używaj słowa „obliegen” w odniesieniu do zakresu odpowiedzialności, a słowa „zufallen” w odniesieniu do przydzielenia zadania.

Nach der Wahl fiel ihm die Aufgabe zu, die Gruppe zu leiten.
Po wyborach przypadło mu w udziale zadanie pokierowania grupą.
Es obliegt der Leiterin, die Aufgaben im Team zu verteilen.
To kierowniczka ma obowiązek rozdzielić zadania w zespole.