
der
حرف تعریف معین
حرف تعریف معینی که همراه اسم مذکر مفرد در Nominativ میآید.
Der Hund bellt.
سگ پارس میکند.
حرف تعریف معین / ضمیر موصولی / ضمیر اشاره
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

حرف تعریف معین
حرف تعریف معینی که همراه اسم مذکر مفرد در Nominativ میآید.
Der Hund bellt.
سگ پارس میکند.

حرف تعریف معین
حرف تعریف معینی که همراه اسم مؤنث مفرد در Dativ یا Genitiv میآید.
Ich gebe der Frau das Buch.
کتاب را به زن میدهم.

ضمیر موصولی
ضمیر موصولیای که جملهٔ وابسته را آغاز میکند و به اسم مذکر مفرد در Nominativ برمیگردد.
Das ist der Mann, der mir geholfen hat.
این همان مردی است که به من کمک کرد.

حرف تعریف معین
حرف تعریف معینی که همراه اسمهای جمع در Genitiv میآید.
Das ist das Haus der Eltern.
این خانهٔ پدر و مادر است.

ضمیر اشاره
ضمیر اشارهای که به شخص یا چیزی مشخص و مذکر اشاره میکند.
Wer hat das getan? – Der war es!
چه کسی این کار را کرد؟ ـ او بود!
از ساختار جمله میتوانید تشخیص دهید که «der» (حرف تعریف معین یا ضمیر موصولی) حرف تعریف است یا ضمیر موصولی. ضمیر موصولی جملهٔ وابسته را آغاز میکند و فعل صرفشده در پایان آن جمله میآید.
Der Mann, der dort steht, ist mein Bruder.
مردی که آنجا ایستاده، برادر من است.
Der Mann ist mein Bruder.
آن مرد برادر من است.
وقتی «der» (ضمیر اشاره) ضمیر اشاره باشد، روی آن تأکید زیادی میشود و میتواند بهتنهایی بیاید تا به شخص یا چیزی اشاره کند. حرف تعریف بیتأکید همیشه درست پیش از اسم یا صفت آن میآید.
Wer hat das Glas zerbrochen? – Der da war's!
چه کسی لیوان را شکست؟ ـ آن یکی بود!
Der Junge hat das Glas zerbrochen.
پسر لیوان را شکست.
با اینکه «der» (حرف تعریف معین) حرف تعریف مذکر برای Nominativ است، برای اسمهای مؤنثی هم به کار میرود که در Dativ یا Genitiv باشند.
Er hilft der alten Dame über die Straße.
او به آن خانم مسن کمک میکند از خیابان رد شود.
Das ist das Auto der Nachbarin.
این ماشین همسایه است.
وقتی «der» (ضمیر موصولی) جملهٔ موصولی را آغاز میکند، فعل صرفشده همیشه در پایان بخشی از جمله میآید که با «der» (ضمیر موصولی) شروع شده است.
Ich kenne den Jungen, der jeden Morgen die Zeitung bringt.
پسری را میشناسم که هر روز صبح روزنامه میآورد.
در Genitiv جمع، همیشه از حرف تعریف «der» (حرف تعریف معین) استفاده میشود، صرفنظر از جنس اسمها در حالت مفرد.
Die Entscheidung der Politiker wurde kritisiert.
تصمیم سیاستمداران مورد انتقاد قرار گرفت.
Die Bücher der Kinder liegen auf dem Tisch.
کتابهای بچهها روی میز هستند.
ضمیر اشارهٔ «der» (ضمیر اشاره) اغلب در گفتار برای اشاره به یک شخص یا شناسایی او به کار میرود.
Schau mal, der hat ja rote Haare!
نگاه کن، این یکی چه موهای قرمزی دارد!
حرف تعریف معین / ضمیر موصولی / ضمیر اشاره
«Der» (حرف تعریف معین) و «die» (حرف تعریف معین) هر دو میتوانند به یک اسم مشخص اشاره کنند، اما «der» در اینجا همراه اسم مذکر مفرد میآید، درحالیکه «die» همراه اسم مؤنث مفرد میآید. بنابراین، جنس و حالت اسم تعیینکننده است: «der Mann» (مرد)، اما «die Frau» (زن).

Der Mann wartet vor dem Bahnhof.
مرد جلوی ایستگاه قطار منتظر است.
Die Frau wartet vor dem Bahnhof.
زن جلوی ایستگاه قطار منتظر است.