
hm
هممم
نشان میدهد کسی دارد فکر میکند، تردید دارد یا هنوز نمیداند چه بگوید.
Hm, lass mich kurz überlegen.
هممم، بگذار کمی فکر کنم.
هممم
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

هممم
نشان میدهد کسی دارد فکر میکند، تردید دارد یا هنوز نمیداند چه بگوید.
Hm, lass mich kurz überlegen.
هممم، بگذار کمی فکر کنم.

هممم
تردید، نگرانی یا مخالفتی محتاطانه را نشان میدهد.
Hm, ich glaube kaum, dass dein Plan funktioniert.
هممم، بعید میدانم نقشهات جواب بدهد.

چی؟
با آهنگ پرسشی نشان میدهد که کسی چیزی را نفهمیده یا انتظار دارد آن را تکرار کنند.
Hm, was hast du gerade gesagt?
چی؟ همین الآن چی گفتی؟

بهبه
احساس رضایت یا لذت را، بهخصوص هنگام غذا خوردن، نشان میدهد.
Hm, schmeckt dieser Kuchen gut!
بهبه، این کیک چه خوشمزه است!
«Hm» (هممم) اغلب پیش از جملهٔ اصلی میآید و با ویرگول از آن جدا میشود. این واژه جزئی از جمله نیست و بنابراین ترتیب واژهها را در جملهٔ بعد از خود تغییر نمیدهد.
Hm, ich brauche noch etwas Zeit.
هممم، هنوز کمی وقت لازم دارم.
«Hm» (هممم) در زبان گفتاری رایج است. در گفتوگوهای نوشتاری و پیامهای خصوصی، واکنش یک نفر را به گوش خواننده میرساند؛ در گزارشهای رسمی و بیطرفانه معمول نیست.
„Hm, darüber muss ich erst nachdenken“, antwortete Lea.
لئا جواب داد: «هممم، باید اول دربارهاش فکر کنم.»
پیش از بیان مخالفت، «hm» (هممم) اغلب همراه با «aber» (اما) یا پیش از عبارتی محتاطانه مثل «ich bin nicht sicher» (مطمئن نیستم) میآید. به این ترتیب مخالفت بهجای اینکه فوراً مستقیم بیان شود، ملایمتر میشود.
Hm, aber dafür haben wir doch gar nicht genug Geld.
هممم، اما ما اصلاً پول کافی برای این کار نداریم.
وقتی «hm» (چی؟) برای درخواست تکرار به کار میرود، آن را با آهنگی رو به بالا میگویند. در گفتوگوی نوشتاری، میتواند بهتنهایی و با علامت سؤال بیاید.
Hm? Kannst du den letzten Satz bitte wiederholen?
چی؟ میتوانی لطفاً جملهٔ آخر را تکرار کنی؟
هنگام غذا خوردن، «hm» (بهبه) اغلب پیش از یک عبارت کوتاه با «lecker» (خوشمزه) یا پیش از تحسینی با «gut schmecken» (خوشطعم بودن) میآید. در گفتوگوی نوشتاری، این واژهها نشان میدهند که منظور لذت بردن است.
Hm, lecker, die Erdbeeren sind ganz frisch!
بهبه، توتفرنگیها خوشمزهاند و کاملاً تازهاند!
خب
هر دو واژه میتوانند آغازگر پاسخی مردد به یک پیشنهاد باشند. «Hm» (هممم) معمولاً ارزیابی گوینده را باز میگذارد، درحالیکه «naja» (خب) اغلب از قبل تردید، ملاحظه یا موافقتی محدود را نشان میدهد. وقتی هنوز دارید فکر میکنید، از «hm» و وقتی پیشنهاد کاملاً قانعتان نکرده است، از «naja» استفاده کنید.

Hm, ich weiß noch nicht, ob der Vorschlag überzeugt.
هممم، هنوز نمیدانم این پیشنهاد قانعکننده است یا نه.
Naja, der Vorschlag ist noch nicht ganz überzeugend.
خب، این پیشنهاد هنوز کاملاً قانعکننده نیست.