
der Huf
سُم
بخش سخت و شاخیِ انتهای پای اسبها و برخی جانوران سمدار دیگر.
Der Tierarzt untersuchte den verletzten Huf des Pferdes.
دامپزشک سُم آسیبدیدهٔ اسب را معاینه کرد.
سُم / پا / راه افتادن
der Huf, die Hufe
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

سُم
بخش سخت و شاخیِ انتهای پای اسبها و برخی جانوران سمدار دیگر.
Der Tierarzt untersuchte den verletzten Huf des Pferdes.
دامپزشک سُم آسیبدیدهٔ اسب را معاینه کرد.

پا
در زبان محاوره، پا، بهویژه پای انسان.
Nach der langen Wanderung tun mir die Hufe weh.
بعد از پیادهروی طولانی پاهایم درد میکنند.

راه افتادن
در زبان محاوره، عجله کردن و سریع راه افتادن.
Wir sollten die Hufe schwingen, sonst verpassen wir den Zug.
باید راه بیفتیم، وگرنه قطار را از دست میدهیم.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Hufe |
| Genitiv | des Hufes |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Huf | die Hufe |
| Akkusativ | den Huf | die Hufe |
| Dativ | dem Huf | den Hufen |
| Genitiv | des Hufes des Hufs | der Hufe |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
در ارتباط با حیوانات، «Huf» (سُم) اغلب در بحث مراقبت از سُم به کار میرود. میتوان از سُم مراقبت کرد، آن را تراشید یا نعل کرد. «Hufschmied» (نعلبند) و «Hufverletzung» (آسیبدیدگی سُم) نیز ترکیبهای مهمی هستند.
Der Hufschmied beschlug den Huf des jungen Pferdes.
نعلبند سُم اسب جوان را نعل کرد.
برای پاهای انسان، «Huf» (پا) تقریباً همیشه در بافتی خودمانی و اغلب شوخیآمیز به کار میرود. این واژه در این کاربرد اغلب بهصورت جمع میآید، بهویژه در ترکیب با فعلهایی مانند «wehtun» (درد کردن) یا «bewegen» (حرکت دادن).
Nach dem Stadtbummel musste ich erst einmal meine Hufe hochlegen.
بعد از گشتوگذار در شهر، مجبور شدم مدتی پاهایم را دراز کنم.
«Die Hufe schwingen» (راه افتادن یا عجله کردن) اصطلاحی ثابت و محاورهای است که بدون مفعول به کار میرود. این اصطلاح اغلب بهصورت دستور یا همراه با یک فعل وجهی به کار میرود، وقتی کسی باید سریع راه بیفتد.
Schwingt die Hufe, der Bus fährt gleich ab!
راه بیفتید، اتوبوس همین حالا حرکت میکند!
پا / فوت
برای پای انسان، «Fuß» (پا) اصطلاحی خنثی است. «Huf» (پا) در زبان محاوره میتواند همین معنا را بدهد، اما لحنی شوخیآمیز یا زمخت دارد. وقتی واقعبینانه دربارهٔ بدنتان صحبت میکنید، «Fuß» مناسب است؛ «Huf» به حرفتان لحنی خودمانی یا زمخت میدهد.

Nach der langen Wanderung tut mir der rechte Huf weh.
بعد از پیادهروی طولانی، پای راستم درد میکند.
Nach der langen Wanderung tut mir der rechte Fuß weh.
بعد از پیادهروی طولانی، پای راستم درد میکند.