
die Kuppe
قلهٔ گرد
قلهٔ گرد و برآمدهٔ یک تپه یا کوه.
Von der Kuppe des Hügels hatten wir eine fantastische Aussicht.
از قلهٔ گرد تپه منظرهای فوقالعاده داشتیم.
قلهٔ گرد / نوک انگشت
die Kuppe, die Kuppen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

قلهٔ گرد
قلهٔ گرد و برآمدهٔ یک تپه یا کوه.
Von der Kuppe des Hügels hatten wir eine fantastische Aussicht.
از قلهٔ گرد تپه منظرهای فوقالعاده داشتیم.

نوک انگشت
قسمت نرم و گوشتیِ نوک یک انگشت دست یا پا.
Er hat sich mit dem Hammer auf die Kuppe seines Daumens geschlagen.
او با چکش به نوک شستش زد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Kuppen |
| Genitiv | der Kuppe |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Kuppe | die Kuppen |
| Akkusativ | die Kuppe | die Kuppen |
| Dativ | der Kuppe | den Kuppen |
| Genitiv | der Kuppe | der Kuppen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
معنای «Kuppe» (قلهٔ گرد یا نوک انگشت) را همیشه از متن تشخیص میدهید. اگر موضوع جغرافیا، مانند «Berg» (کوه) یا «Hügel» (تپه)، باشد، منظور قله است. اگر موضوع بدن، مانند «Finger» (انگشت دست) یا «Zeh» (انگشت پا)، باشد، منظور قسمت نرمِ نوک انگشت است.
Wir wanderten bis zur Kuppe des Berges.
تا قلهٔ گرد کوه پیاده رفتیم.
Sie hat sich in die Kuppe ihres Zeigefingers geschnitten.
او نوک انگشت اشارهاش را برید.
وقتی صحبت از قلهٔ یک تپه است، حرف اضافه اهمیت دارد. «Auf der Kuppe» (روی قلهٔ گرد، Dativ) مکان را توصیف میکند، درحالیکه «auf die Kuppe» (بهسمت قلهٔ گرد، Akkusativ) جهت را نشان میدهد.
Auf der Kuppe stand eine kleine Hütte.
روی قلهٔ گرد کلبهٔ کوچکی قرار داشت.
Der Weg führt direkt auf die Kuppe.
راه مستقیماً به قلهٔ گرد میرسد.
در ارتباط با انگشتان دست یا پا، «Kuppe» (نوک انگشت) اغلب در عبارتهایی به کار میرود که لمس چیزی یا آسیبدیدگی کوچکی را توصیف میکنند.
Er spürte den feinen Stoff mit seinen Fingerkuppen.
او پارچهٔ لطیف را با نوک انگشتانش لمس کرد.
Ich habe mir einen Splitter in die Kuppe des Daumens gezogen.
خار کوچکی در نوک شستم فرو رفت.
نوک / صدر / تور
برای انگشت، «Spitze» (نوک) میتواند بهطور کلی به انتهای آن اشاره کند. «Kuppe» (نوک انگشت) دقیقتر است و به بخش نرم و گوشتیِ آن انتها گفته میشود. اگر منظور فقط بیرونیترین نقطه باشد، «Spitze» مناسب است؛ اما برای اشاره به لمس، فشار یا جراحتی کوچک، «Kuppe» اغلب دقیقتر است.

Mit der Kuppe des Zeigefingers drückte sie vorsichtig auf den Schalter.
او با نوک انگشت اشارهاش، بااحتیاط کلید را فشار داد.
Mit der Spitze des Zeigefingers berührte sie vorsichtig den Schalter.
او با نوک انگشت اشارهاش، بااحتیاط کلید را لمس کرد.