
anbrüllen
krzyczeć na
Krzyczeć na kogoś bardzo głośno i zazwyczaj ze złością.
Der Vater brüllte seinen Sohn an, weil er die Vase zerbrochen hatte.
Ojciec nakrzyczał na syna, bo ten stłukł wazon.
krzyczeć na
anbrüllen – brüllte an – hat angebrüllt
Wczytuję zapisany stan.

krzyczeć na
Krzyczeć na kogoś bardzo głośno i zazwyczaj ze złością.
Der Vater brüllte seinen Sohn an, weil er die Vase zerbrochen hatte.
Ojciec nakrzyczał na syna, bo ten stłukł wazon.
| ich | brülle an |
|---|---|
| du | brüllst an |
| er/sie/es | brüllt an |
| wir | brüllen an |
| ihr | brüllt an |
| sie | brüllen an |
| ich | brüllte an |
|---|---|
| du | brülltest an |
| er/sie/es | brüllte an |
| wir | brüllten an |
| ihr | brülltet an |
| sie | brüllten an |
| ich | habe angebrüllt |
|---|---|
| du | hast angebrüllt |
| er/sie/es | hat angebrüllt |
| wir | haben angebrüllt |
| ihr | habt angebrüllt |
| sie | haben angebrüllt |
| du | brüll an! brülle an! |
|---|---|
| ihr | brüllt an! |
| Sie | brüllen Sie an! |
| ich | hatte angebrüllt |
|---|---|
| du | hattest angebrüllt |
| er/sie/es | hatte angebrüllt |
| wir | hatten angebrüllt |
| ihr | hattet angebrüllt |
| sie | hatten angebrüllt |
| ich | werde anbrüllen |
|---|---|
| du | wirst anbrüllen |
| er/sie/es | wird anbrüllen |
| wir | werden anbrüllen |
| ihr | werdet anbrüllen |
| sie | werden anbrüllen |
| ich | brülle an |
|---|---|
| du | brüllest an |
| er/sie/es | brülle an |
| wir | brüllen an |
| ihr | brüllet an |
| sie | brüllen an |
Używany w mowie zależnej.
| ich | brüllte an |
|---|---|
| du | brülltest an |
| er/sie/es | brüllte an |
| wir | brüllten an |
| ihr | brülltet an |
| sie | brüllten an |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | anbrüllen |
|---|---|
| z zu | anzubrüllen |
| Partizip I | anbrüllend |
| Partizip II | angebrüllt |
„Anbrüllen” (krzyczeć na) składa się z przedrostka „an-” (przedrostek) i czasownika „brüllen” (krzyczeć) i w zdaniu głównym jest rozdzielany. W zdaniu podrzędnym pozostaje nierozdzielony; w bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” stoi między przedrostkiem a czasownikiem.
Der Trainer brüllte den Spieler wegen seines Fehlers an.
Trener nakrzyczał na zawodnika z powodu jego błędu.
Alle waren erschrocken, weil die Nachbarin plötzlich jemanden anbrüllte.
Wszyscy się przestraszyli, bo sąsiadka nagle na kogoś nakrzyczała.
Es ist keine gute Lösung, die Kinder anzubrüllen.
Nakrzyczenie na dzieci nie jest dobrym rozwiązaniem.
Osoba, na którą kieruje się „anbrüllen” (krzyczeć na), występuje zazwyczaj w Akkusativie. Tego czasownika często używa się z bezpośrednim określeniem osoby.
Warum brüllst du mich vor allen Leuten an?
Dlaczego krzyczysz na mnie przy wszystkich?
„Anbrüllen” (krzyczeć na) jest potoczne i silnie nacechowane emocjonalnie; opisuje agresywny lub bardzo wzburzony sposób mówienia. Tego słowa używa się więc szczególnie w kontekście kłótni, stresu i konfliktów.
Im Streit brüllte er seine Kollegin an und verließ danach den Raum.
Podczas kłótni nakrzyczał na swoją koleżankę z pracy, a potem wyszedł z pokoju.
krzyczeć
Oba czasowniki mogą opisywać bardzo głośne mówienie ze złości. „Schreien” (krzyczeć) oznacza ogólnie głośne wołanie, natomiast „anbrüllen” (wrzeszczeć na kogoś) wyraźnie wskazuje osobę, na którą skierowany jest gniewny krzyk. Jeśli nie podkreśla się konkretnej osoby, pasuje „schreien” (krzyczeć); gdy ktoś zwraca się bezpośrednio i ze złością do drugiej osoby, pasuje „anbrüllen” (wrzeszczeć na kogoś).

Der Trainer brüllte den Spieler an, weil er nicht auf ihn hörte.
Trener nakrzyczał na zawodnika, bo ten go nie słuchał.
Der Trainer schrie laut, weil die Mannschaft nicht auf ihn hörte.
Trener głośno krzyczał, bo drużyna go nie słuchała.