
anbrüllen
سر کسی داد زدن
با صدای بسیار بلند و معمولاً از روی خشم سر کسی داد زدن.
Der Vater brüllte seinen Sohn an, weil er die Vase zerbrochen hatte.
پدر چون پسرش گلدان را شکسته بود، سر او داد زد.
سر کسی داد زدن
anbrüllen – brüllte an – hat angebrüllt
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

سر کسی داد زدن
با صدای بسیار بلند و معمولاً از روی خشم سر کسی داد زدن.
Der Vater brüllte seinen Sohn an, weil er die Vase zerbrochen hatte.
پدر چون پسرش گلدان را شکسته بود، سر او داد زد.
| ich | brülle an |
|---|---|
| du | brüllst an |
| er/sie/es | brüllt an |
| wir | brüllen an |
| ihr | brüllt an |
| sie | brüllen an |
| ich | brüllte an |
|---|---|
| du | brülltest an |
| er/sie/es | brüllte an |
| wir | brüllten an |
| ihr | brülltet an |
| sie | brüllten an |
| ich | habe angebrüllt |
|---|---|
| du | hast angebrüllt |
| er/sie/es | hat angebrüllt |
| wir | haben angebrüllt |
| ihr | habt angebrüllt |
| sie | haben angebrüllt |
| du | brüll an! brülle an! |
|---|---|
| ihr | brüllt an! |
| Sie | brüllen Sie an! |
| ich | hatte angebrüllt |
|---|---|
| du | hattest angebrüllt |
| er/sie/es | hatte angebrüllt |
| wir | hatten angebrüllt |
| ihr | hattet angebrüllt |
| sie | hatten angebrüllt |
| ich | werde anbrüllen |
|---|---|
| du | wirst anbrüllen |
| er/sie/es | wird anbrüllen |
| wir | werden anbrüllen |
| ihr | werdet anbrüllen |
| sie | werden anbrüllen |
| ich | brülle an |
|---|---|
| du | brüllest an |
| er/sie/es | brülle an |
| wir | brüllen an |
| ihr | brüllet an |
| sie | brüllen an |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | brüllte an |
|---|---|
| du | brülltest an |
| er/sie/es | brüllte an |
| wir | brüllten an |
| ihr | brülltet an |
| sie | brüllten an |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | anbrüllen |
|---|---|
| با zu | anzubrüllen |
| Partizip I | anbrüllend |
| Partizip II | angebrüllt |
«Anbrüllen» (سر کسی داد زدن) از پیشوند «an-» (پیشوند) و فعل «brüllen» (داد زدن) تشکیل شده است و در جملهٔ اصلی از هم جدا میشود. در جملهٔ وابسته، این دو بخش به هم میچسبند؛ در مصدر همراه با «zu» (نشانهٔ مصدر)، «zu» (نشانهٔ مصدر) بین پیشوند و فعل میآید.
Der Trainer brüllte den Spieler wegen seines Fehlers an.
مربی بهخاطر اشتباه بازیکن سر او داد زد.
Alle waren erschrocken, weil die Nachbarin plötzlich jemanden anbrüllte.
همه ترسیدند، چون همسایه ناگهان سر کسی داد زد.
Es ist keine gute Lösung, die Kinder anzubrüllen.
سر بچهها داد زدن راهحل خوبی نیست.
کسی که «anbrüllen» (سر کسی داد زدن) متوجه اوست، معمولاً در حالت Akkusativ میآید. این فعل اغلب همراه با اشارهٔ مستقیم به یک شخص به کار میرود.
Warum brüllst du mich vor allen Leuten an?
چرا جلوی همه سر من داد میزنی؟
«Anbrüllen» (سر کسی داد زدن) واژهای محاورهای و از نظر عاطفی بسیار پررنگ است؛ این واژه شیوهای پرخاشگرانه یا بسیار هیجانزده از حرف زدن را توصیف میکند. به همین دلیل، این واژه بهویژه برای دعوا، فشار عصبی و درگیری مناسب است.
Im Streit brüllte er seine Kollegin an und verließ danach den Raum.
او وسط دعوا سر همکارش داد زد و بعد اتاق را ترک کرد.
جیغ زدن / داد زدن
هر دو فعل میتوانند حرف زدن با صدای بسیار بلند از روی خشم را توصیف کنند. «Schreien» (داد زدن) بهطور کلی به بلند صدا زدن اشاره دارد، درحالیکه «anbrüllen» (سر کسی داد زدن) مشخصاً یک نفر را هدفِ داد زدن از روی خشم قرار میدهد. وقتی شخص خاصی بهعنوان هدف تأکید نمیشود، «schreien» مناسب است؛ وقتی کسی مستقیم و با خشم با شخص دیگری حرف میزند، «anbrüllen» مناسب است.

Der Trainer brüllte den Spieler an, weil er nicht auf ihn hörte.
مربی سر بازیکن داد زد، چون او به حرفش گوش نمیداد.
Der Trainer schrie laut, weil die Mannschaft nicht auf ihn hörte.
مربی بلند داد زد، چون تیم به حرفش گوش نمیداد.