
der Bürger
obywatel
Mieszkaniec państwa mający określone prawa i obowiązki; osoba posiadająca jego obywatelstwo.
Als deutscher Bürger hat man das Recht, an Wahlen teilzunehmen.
Jako obywatel Niemiec masz prawo brać udział w wyborach.
obywatel
der Bürger, die Bürger
Wczytuję zapisany stan.

obywatel
Mieszkaniec państwa mający określone prawa i obowiązki; osoba posiadająca jego obywatelstwo.
Als deutscher Bürger hat man das Recht, an Wahlen teilzunehmen.
Jako obywatel Niemiec masz prawo brać udział w wyborach.

mieszkaniec
Mieszkaniec określonego miasta lub gminy.
Die Bürger der Stadt beschwerten sich über den Lärm.
Mieszkańcy miasta skarżyli się na hałas.

mieszczanin
W kontekście historycznym lub socjologicznym członek mieszczaństwa, czyli miejskiej klasy średniej.
Im 19. Jahrhundert strebte der gebildete Bürger nach Wohlstand und gesellschaftlichem Ansehen.
W XIX wieku wykształcony mieszczanin dążył do dobrobytu i społecznego uznania.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Bürger |
| Genitiv | des Bürgers |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Bürger | die Bürger |
| Akkusativ | den Bürger | die Bürger |
| Dativ | dem Bürger | den Bürgern |
| Genitiv | des Bürgers | der Bürger |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo „Bürger” (obywatel) wywodzi się od „die Burg” (zamek, twierdza). Dawniej „Bürger” był mieszkańcem ufortyfikowanego miasta lub zamku, który cieszył się szczególnymi prawami i swobodami.
Im Mittelalter hatten die Bürger einer Stadt mehr Rechte als die Landbevölkerung.
W średniowieczu mieszkańcy miasta mieli więcej praw niż ludność wiejska.
Temat słowotwórczy „Bürger-” (obywatel, mieszkaniec) jest częścią wielu ważnych rzeczowników związanych z życiem publicznym, na przykład „Bürgermeister” (burmistrz), „Bürgersteig” (chodnik), „Bürgeramt” (urząd do spraw obywatelskich) lub „Staatsbürger” (obywatel państwa).
Für einen neuen Pass muss man zum Bürgeramt gehen.
Po nowy paszport trzeba iść do urzędu do spraw obywatelskich.
Kontekst wyjaśnia, które znaczenie jest użyte. W połączeniu z nazwą kraju, na przykład „deutscher Bürger” (obywatel Niemiec), chodzi o osobę posiadającą obywatelstwo. W połączeniu z nazwą miasta, „Bürger von Köln” (mieszkaniec Kolonii), chodzi o mieszkańca. W tekstach historycznych często chodzi o warstwę społeczną.
Als EU-Bürger kann man in vielen europäischen Ländern arbeiten.
Jako obywatel Unii Europejskiej możesz pracować w wielu europejskich krajach.
Die Bürger der Stadt protestierten gegen den Bau der neuen Straße.
Mieszkańcy miasta protestowali przeciwko budowie nowej drogi.
Przymiotnik „bürgerlich” (mieszczański) jest ściśle związany ze znaczeniem historycznym i socjologicznym. Opisuje styl życia, kulturę lub poglądy polityczne typowe dla klasy średniej.
Thomas Manns Roman „Buddenbrooks“ beschreibt den Verfall einer bürgerlichen Familie.
Powieść Thomasa Manna „Buddenbrooks” opisuje upadek mieszczańskiej rodziny.
mieszkaniec
Oba słowa mogą oznaczać osobę mieszkającą w mieście lub gminie. „der Bürger” (mieszkaniec) podkreśla dodatkowo przynależność tej osoby do danej społeczności, natomiast „der Bewohner” (mieszkaniec) podkreśla, że ta osoba tam mieszka. Używaj „der Bewohner” (mieszkaniec), gdy chodzi o miejsce zamieszkania, a „der Bürger” (mieszkaniec), gdy ważna jest przynależność do danej społeczności.

Als Bürger der Stadt durfte sie bei der Versammlung ihre Meinung sagen.
Jako mieszkanka miasta mogła wyrazić swoją opinię na zebraniu.
Als Bewohner der Stadt suchte sie eine Wohnung in der Nähe ihres Arbeitsplatzes.
Jako mieszkanka miasta szukała mieszkania w pobliżu swojego miejsca pracy.