
erben
dziedziczyć
Otrzymać pieniądze, majątek lub tytuł od jakiejś osoby po jej śmierci.
Sie hat von ihrer Tante ein kleines Vermögen geerbt.
Odziedziczyła po ciotce niewielką fortunę.
dziedziczyć
erben – erbte – hat geerbt
Wczytuję zapisany stan.

dziedziczyć
Otrzymać pieniądze, majątek lub tytuł od jakiejś osoby po jej śmierci.
Sie hat von ihrer Tante ein kleines Vermögen geerbt.
Odziedziczyła po ciotce niewielką fortunę.

dziedziczyć
Otrzymać po rodzicach lub przodkach cechę genetyczną, właściwość albo chorobę.
Er hat die lockigen Haare von seiner Mutter geerbt.
Odziedziczył po matce kręcone włosy.
| ich | erbe |
|---|---|
| du | erbst |
| er/sie/es | erbt |
| wir | erben |
| ihr | erbt |
| sie | erben |
| ich | erbte |
|---|---|
| du | erbtest |
| er/sie/es | erbte |
| wir | erbten |
| ihr | erbtet |
| sie | erbten |
| ich | habe geerbt |
|---|---|
| du | hast geerbt |
| er/sie/es | hat geerbt |
| wir | haben geerbt |
| ihr | habt geerbt |
| sie | haben geerbt |
| du | erbe! erb! |
|---|---|
| ihr | erbt! |
| Sie | erben Sie! |
| ich | hatte geerbt |
|---|---|
| du | hattest geerbt |
| er/sie/es | hatte geerbt |
| wir | hatten geerbt |
| ihr | hattet geerbt |
| sie | hatten geerbt |
| ich | werde erben |
|---|---|
| du | wirst erben |
| er/sie/es | wird erben |
| wir | werden erben |
| ihr | werdet erben |
| sie | werden erben |
| ich | erbe |
|---|---|
| du | erbest |
| er/sie/es | erbe |
| wir | erben |
| ihr | erbet |
| sie | erben |
Używany w mowie zależnej.
| ich | erbte |
|---|---|
| du | erbtest |
| er/sie/es | erbte |
| wir | erbten |
| ihr | erbtet |
| sie | erbten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | erben |
|---|---|
| z zu | zu erben |
| Partizip I | erbend |
| Partizip II | geerbt |
Czasownik „erben” (dziedziczyć) łączy się według określonego schematu. Osoba, która dziedziczy, jest podmiotem. To, co zostaje odziedziczone, występuje w Akkusativ, a osoba, po której się dziedziczy, występuje w Dativ z przyimkiem „von” (po, od).
Er hat das Haus (Akkusativ) von seinen Großeltern (Dativ) geerbt.
Odziedziczył dom po swoich dziadkach (Akkusativ i Dativ).
Sie erbte die blauen Augen (Akkusativ) von ihrem Vater (Dativ).
Odziedziczyła po ojcu niebieskie oczy (Akkusativ i Dativ).
„Erben” (dziedziczyć) należy do rodziny wyrazów związanych z dziedziczeniem. „Das Erbe” (spadek, dziedzictwo) to to, co się dziedziczy, na przykład pieniądze lub tradycje, a „der Erbe” (spadkobierca) lub „die Erbin” (spadkobierczyni) to osoba, która dziedziczy.
Nach dem Tod des Königs trat der älteste Sohn das Erbe an.
Po śmierci króla najstarszy syn przejął spadek.
Sie ist die alleinige Erbin des gesamten Vermögens.
Jest jedyną spadkobierczynią całej fortuny.
Kontekst pokazuje, które znaczenie jest właściwe. Jeśli mowa o pieniądzach, domach lub przedmiotach, chodzi o znaczenie finansowe. Jeśli mowa o wyglądzie, charakterze lub chorobach, chodzi o znaczenie genetyczne.
Mein Bruder hat Omas alte Uhr geerbt.
Mój brat odziedziczył po babci stary zegarek.
Ich habe leider die schlechten Augen meines Vaters geerbt.
Niestety odziedziczyłem po ojcu słaby wzrok.
zapisać w spadku / przekazywać dziedzicznie
„Erben” (dziedziczyć) i „vererben” (zapisać w spadku) opisują to samo przekazanie z różnych perspektyw. Osoba, która otrzymuje majątek po śmierci kogoś, „erbt” go. Osoba, która postanawia, że jej własny majątek po śmierci przejdzie na kogoś innego, „vererbt” go.

Lena erbt das Haus von ihrem Großvater.
Lena dziedziczy dom po swoim dziadku.
Ihr Großvater vererbt Lena das Haus.
Jej dziadek zapisuje Lenie dom w spadku.