
erstrahlen
rozbłysnąć
Zacząć jasno świecić lub lśnić. Może odnosić się do światła, kolorów, a także do twarzy wyrażającej radość.
Nach der Renovierung erstrahlte das alte Schloss in neuem Glanz.
Po remoncie stary zamek rozbłysnął nowym blaskiem.
rozbłysnąć
erstrahlen – erstrahlte – ist erstrahlt
Wczytuję zapisany stan.

rozbłysnąć
Zacząć jasno świecić lub lśnić. Może odnosić się do światła, kolorów, a także do twarzy wyrażającej radość.
Nach der Renovierung erstrahlte das alte Schloss in neuem Glanz.
Po remoncie stary zamek rozbłysnął nowym blaskiem.
| ich | erstrahle |
|---|---|
| du | erstrahlst |
| er/sie/es | erstrahlt |
| wir | erstrahlen |
| ihr | erstrahlt |
| sie | erstrahlen |
| ich | erstrahlte |
|---|---|
| du | erstrahltest |
| er/sie/es | erstrahlte |
| wir | erstrahlten |
| ihr | erstrahltet |
| sie | erstrahlten |
| ich | bin erstrahlt |
|---|---|
| du | bist erstrahlt |
| er/sie/es | ist erstrahlt |
| wir | sind erstrahlt |
| ihr | seid erstrahlt |
| sie | sind erstrahlt |
| du | erstrahl! erstrahle! |
|---|---|
| ihr | erstrahlt! |
| Sie | erstrahlen Sie! |
| ich | war erstrahlt |
|---|---|
| du | warst erstrahlt |
| er/sie/es | war erstrahlt |
| wir | waren erstrahlt |
| ihr | wart erstrahlt |
| sie | waren erstrahlt |
| ich | werde erstrahlen |
|---|---|
| du | wirst erstrahlen |
| er/sie/es | wird erstrahlen |
| wir | werden erstrahlen |
| ihr | werdet erstrahlen |
| sie | werden erstrahlen |
| ich | erstrahle |
|---|---|
| du | erstrahlest |
| er/sie/es | erstrahle |
| wir | erstrahlen |
| ihr | erstrahlet |
| sie | erstrahlen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | erstrahlte |
|---|---|
| du | erstrahltest |
| er/sie/es | erstrahlte |
| wir | erstrahlten |
| ihr | erstrahltet |
| sie | erstrahlten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | erstrahlen |
|---|---|
| z zu | zu erstrahlen |
| Partizip I | erstrahlend |
| Partizip II | erstrahlt |
„Erstrahlen” (rozbłysnąć) jest czasownikiem nierozdzielnie złożonym z przedrostka „er-” i czasownika „strahlen” (promieniować, lśnić). Przedrostek „er-” oznacza tu początek czynności świecenia albo jej nagłe pojawienie się.
Als die Sonne durch die Wolken brach, erstrahlte die Landschaft.
Kiedy słońce przebiło się przez chmury, krajobraz rozbłysnął.
Perfekt czasownika „erstrahlen” (rozbłysnąć) tworzy się z czasownikiem posiłkowym „sein” (być), ponieważ opisuje zmianę stanu, z ciemnego lub zwykłego na świecący. Forma brzmi więc „ist erstrahlt” (rozbłysnął, rozbłysła, rozbłysło).
Ihr Gesicht ist vor Freude erstrahlt.
Jej twarz rozpromieniła się z radości.
Ten czasownik należy do języka podniosłego lub poetyckiego. Jest bardziej wyrazisty i emocjonalny niż po prostu „leuchten” (świecić) lub „scheinen” (świecić, lśnić).
Der Sternenhimmel erstrahlte in klarer Nacht.
Rozgwieżdżone niebo lśniło podczas bezchmurnej nocy.
Bardzo częste i stałe wyrażenie to „in neuem Glanz erstrahlen” (rozbłysnąć nowym blaskiem). Używa się go często w odniesieniu do wyremontowanych budynków, odrestaurowanych dzieł sztuki lub na nowo urządzonych miejsc.
Die Altstadt erstrahlt nach der Sanierung in neuem Glanz.
Po renowacji stare miasto rozbłysło nowym blaskiem.
świecić / promienieć / emanować
„strahlen” (promienieć) opisuje już widoczne, promienne wyrażenie radości. „erstrahlen” (rozbłysnąć) podkreśla natomiast moment, w którym to wyrażenie się pojawia. Czasownika „strahlen” używa się do opisania stanu, a „erstrahlen” — widocznej zmiany prowadzącej do tego stanu.

Als sie die gute Nachricht hört, erstrahlt ihr Gesicht vor Freude.
Kiedy słyszy dobrą wiadomość, jej twarz rozbłyska radością.
Während der Feier strahlt ihr Gesicht vor Freude.
Podczas uroczystości jej twarz promienieje radością.