
hie und da
od czasu do czasu
Czasami lub sporadycznie, w nieregularnych odstępach czasu.
Wir treffen uns noch hie und da zum Kaffee.
Wciąż spotykamy się od czasu do czasu na kawę.
tu i ówdzie / tutaj
Wczytuję zapisany stan.

od czasu do czasu
Czasami lub sporadycznie, w nieregularnych odstępach czasu.
Wir treffen uns noch hie und da zum Kaffee.
Wciąż spotykamy się od czasu do czasu na kawę.

tu i ówdzie
W pojedynczych, rozproszonych miejscach lub punktach.
Auf den Wiesen lag hie und da noch Schnee.
Na łąkach tu i ówdzie leżał jeszcze śnieg.

tutaj
Przestarzałe lub poetyckie określenie „hier” (tutaj): w tym miejscu lub po tej stronie.
Hie standen die Ritter, dort warteten ihre Gegner.
Tutaj stali rycerze, a tam czekali ich przeciwnicy.
W odniesieniu do sporadycznych wydarzeń „hie und da” (od czasu do czasu) występuje najczęściej jako stałe wyrażenie przysłówkowe. Można go na przykład używać z czasownikami oznaczającymi spotykanie się, widzenie lub pojawianie się.
Hie und da besucht er noch seine ehemaligen Kollegen.
Od czasu do czasu wciąż odwiedza swoich byłych kolegów.
Jeśli „hie und da” (tu i ówdzie) odnosi się do rozproszonych miejsc lub punktów, często pojawia się w opisach krajobrazów, pomieszczeń lub powierzchni. Rzeczowniki takie jak „Wiesen” (łąki), „Häuser” (domy) czy „Bäume” (drzewa) nadają temu kontekst przestrzenny.
Zwischen den Felsen wuchsen hie und da kleine Blumen.
Między skałami tu i ówdzie rosły małe kwiaty.
Jako samodzielne słowo „hie” (tutaj) jest dziś przede wszystkim przestarzałe lub poetyckie. Występuje zwłaszcza w tekstach literackich, historycznych lub celowo uroczystych i może tam wraz z „dort” (tam) tworzyć przeciwstawienie miejsc.
Hie erhob sich die Burg, dort begann der dunkle Wald.
Tutaj wznosił się zamek, a tam zaczynał się ciemny las.
tutaj
„Hier” (tutaj) i „hie” (tutaj) mogą wskazywać miejsce, w którym ktoś się znajduje. „Hier” to zwykła forma we współczesnym języku niemieckim. „Hie” jest przestarzałe lub poetyckie, dlatego pasuje tylko wtedy, gdy tekst ma celowo brzmieć staro lub poetycko.

Im Gedicht sagt sie: „Hie finde ich Ruhe.“
W wierszu mówi: „Tutaj znajduję spokój”.
Im Alltag sagt sie: „Hier finde ich Ruhe.“
Na co dzień mówi: „Tutaj znajduję spokój”.