
hochklettern
wspinać się w górę
Dostać się wyżej dzięki wspinaniu się albo przesuwać się w górę po czymś, wspinając się.
Das Kind klettert vorsichtig den Baum hoch.
Dziecko ostrożnie wspina się na drzewo.
wspinać się w górę
hochklettern – kletterte hoch – ist hochgeklettert
Wczytuję zapisany stan.

wspinać się w górę
Dostać się wyżej dzięki wspinaniu się albo przesuwać się w górę po czymś, wspinając się.
Das Kind klettert vorsichtig den Baum hoch.
Dziecko ostrożnie wspina się na drzewo.
| ich | klettere hoch klettre hoch |
|---|---|
| du | kletterst hoch |
| er/sie/es | klettert hoch |
| wir | klettern hoch |
| ihr | klettert hoch |
| sie | klettern hoch |
| ich | kletterte hoch |
|---|---|
| du | klettertest hoch |
| er/sie/es | kletterte hoch |
| wir | kletterten hoch |
| ihr | klettertet hoch |
| sie | kletterten hoch |
| ich | bin hochgeklettert |
|---|---|
| du | bist hochgeklettert |
| er/sie/es | ist hochgeklettert |
| wir | sind hochgeklettert |
| ihr | seid hochgeklettert |
| sie | sind hochgeklettert |
| du | kletter hoch! klettere hoch!, klettre hoch! |
|---|---|
| ihr | klettert hoch! |
| Sie | klettern Sie hoch! |
| ich | war hochgeklettert |
|---|---|
| du | warst hochgeklettert |
| er/sie/es | war hochgeklettert |
| wir | waren hochgeklettert |
| ihr | wart hochgeklettert |
| sie | waren hochgeklettert |
| ich | werde hochklettern |
|---|---|
| du | wirst hochklettern |
| er/sie/es | wird hochklettern |
| wir | werden hochklettern |
| ihr | werdet hochklettern |
| sie | werden hochklettern |
| ich | klettere hoch klettre hoch |
|---|---|
| du | kletterst hoch |
| er/sie/es | klettere hoch klettre hoch |
| wir | klettern hoch |
| ihr | klettert hoch |
| sie | klettern hoch |
Używany w mowie zależnej.
| ich | kletterte hoch |
|---|---|
| du | klettertest hoch |
| er/sie/es | kletterte hoch |
| wir | kletterten hoch |
| ihr | klettertet hoch |
| sie | kletterten hoch |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | hochklettern |
|---|---|
| z zu | hochzuklettern |
| Partizip I | hochkletternd |
| Partizip II | hochgeklettert |
„Hochklettern” (wspinać się w górę) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym „hoch” (w górę) stoi na końcu zdania, w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony, a w bezokoliczniku z „zu” (partykułą bezokolicznika) „zu” stoi między „hoch” (w górę) a „klettern” (wspinać się).
Der Junge klettert schnell auf den Baum hoch.
Chłopiec szybko wspina się na drzewo.
Sie blieb unten, weil sie nicht weiter hochklettern wollte.
Została na dole, bo nie chciała wspinać się wyżej.
Es ist anstrengend, den steilen Felsen hochzuklettern.
Wspinanie się na stromą skałę jest wyczerpujące.
„Hochklettern” (wspinać się w górę) często łączy się z celem albo powierzchnią: można wspinać się na drzewo, wspinać się po skalnej ścianie albo wspinać się na dach.
Die Katze kletterte am hohen Baum hoch.
Kot wspiął się na wysokie drzewo.
Cel często wskazuje się za pomocą „auf” (na), a powierzchnię za pomocą „an” (po). Przy konkretnym celu po „auf” zwykle występuje Akkusativ, a przy powierzchni po „an” zwykle występuje Dativ.
Die Bergsteiger kletterten auf den Gipfel hoch.
Wspinacze wspięli się na szczyt. (Akkusativ)
Das Kind kletterte an der Mauer hoch.
Dziecko wspięło się po murze. (Dativ)
podciągać / nabijać kogoś
Oba czasowniki mogą opisywać ruch do góry wzdłuż jakiegoś przedmiotu. „Sich hochziehen an” (podciągać się na) podkreśla, że człowiek, trzymając się czegoś i ciągnąc, porusza się do góry własnymi siłami, podczas gdy „hochklettern” (wspinać się w górę) oznacza całą czynność wspinania się. Wybierz „hochziehen”, gdy decydujące jest podciąganie się, a w pozostałych przypadkach często lepiej użyć „hochklettern”.

Das Kind kletterte an der Stange hoch, bis es oben war.
Dziecko wspinało się w górę po drążku, aż znalazło się na górze.
Das Kind zog sich an der Stange hoch, bis es oben war.
Dziecko podciągało się na drążku, aż znalazło się na górze.