
keck
zuchwały / bezczelny
Pewny siebie w sposób czarujący, odważny albo lekko bezczelny i pełen braku szacunku.
Mit einem kecken Grinsen bat sie um eine Gehaltserhöhung.
Z zuchwałym uśmiechem poprosiła o podwyżkę.
zuchwały / bezczelny
Wczytuję zapisany stan.

zuchwały / bezczelny
Pewny siebie w sposób czarujący, odważny albo lekko bezczelny i pełen braku szacunku.
Mit einem kecken Grinsen bat sie um eine Gehaltserhöhung.
Z zuchwałym uśmiechem poprosiła o podwyżkę.

śmiały
Przestarzałe określenie czegoś odważnego, brawurowego lub dzielnego.
Der kecke Recke zog furchtlos in die Schlacht.
Dzielny wojak bez lęku wyruszył na bitwę.
Słowo „keck” (zuchwały / bezczelny) opisuje bezczelny sposób bycia, który często jest odbierany jako czarujący, zabawny lub odważny. Zwykle ma pozytywne albo pełne uznania zabarwienie i często używa się go w odniesieniu do dzieci lub w sytuacjach utrzymanych w żartobliwym tonie.
Das kleine Mädchen gab dem Kellner eine kecke Antwort.
Mała dziewczynka udzieliła kelnerowi zuchwałej odpowiedzi.
Mit einem kecken Lächeln forderte er sie zum Tanz auf.
Z bezczelnym uśmiechem poprosił ją do tańca.
Słowa „Keck” (zuchwały / bezczelny) często używa się do opisania konkretnego działania lub wyrazu twarzy. Typowe połączenia to „ein keckes Lächeln” (zuchwały uśmiech), „eine kecke Frage” (bezczelne pytanie), „ein kecker Spruch” (zuchwała uwaga) lub „keck antworten” (odpowiadać bezczelnie).
Seine kecke Frage brachte alle zum Lachen.
Jego bezczelne pytanie rozbawiło wszystkich.
Sie trug einen Hut, der keck auf ihrem Kopf saß.
Miała na sobie kapelusz, który zuchwale układał się na jej głowie.
Znaczenie „kühn” (śmiały) lub „tapfer” (dzielny) jest przestarzałe. Pojawia się niemal wyłącznie w tekstach historycznych, baśniach lub dawnej poezji. We współczesnym języku niemieckim słowa „keck” (śmiały) nie używa się już w tym znaczeniu.
In der alten Sage wird von einem kecken Helden berichtet.
W starej legendzie opowiada się o śmiałym bohaterze.
bezczelny / zadziorny / wyrazisty
„Frech” (bezczelny lub zadziorny) i „keck” (zuchwały lub bezczelny) mogą opisywać odważny, lekko prowokujący sposób bycia. „Frech” może jednak brzmieć wyraźnie lekceważąco i negatywnie, podczas gdy „keck” zazwyczaj brzmi ujmująco i aprobująco, choć jest nieco podniosłe lub staroświeckie. „Frech” pasuje do możliwego przekroczenia granic, a „keck” do ujmującej pewności siebie.

Der Junge gab seiner Lehrerin eine kecke Antwort und brachte sie damit zum Lachen.
Chłopiec udzielił nauczycielce zadziornej odpowiedzi i rozśmieszył ją tym.
Der Junge gab seiner Lehrerin eine freche Antwort und grinste dabei.
Chłopiec udzielił nauczycielce bezczelnej odpowiedzi i przy tym się wyszczerzył.